Met oprechte transparantie, eerlijkheid en goed bestuur zal de aanstaande regering alles eraan moeten doen om de inkomstenpositie van de binnenlandbewoners (inheemsen en Marrons) duurzaam te verbeteren. De politieke bereidwilligheid om echt te investeren in de landbouwproductie van de boeren in het binnenland is een duidelijk voorbeeld om versneld te komen tot inkomstengenerering.

Het Directoraat Agrarische Ontwikkeling Binnenland (DAOB) als werkarm van het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS) zal meer dan ooit instrumenteel moeten worden ingezet om dit strategisch doel te halen. Als mensen in het achterland een stabiele inkomstenbron hebben, zullen zij beter instaat zijn om te werken aan hun welvaart en welzijn. DAOB is al enige jaren terug ingesteld, speciaal om boeren in het binnenland op professionele wijze te begeleiden ten einde hun productiviteit en productie op te voeren.

Eerlijkheidshalve moeten we jammer genoeg toegeven dat dit streven nog niet is bereikt. Hieraan liggen twee cruciale aspecten ten grondslag. Naast het beperkte budget van DAOB zien we ook dat divergerende beleidsinzichten belemmerend werken op de aanpak van de agrarische ontwikkeling in het binnenland. Traditiegetrouw is het zo dat DAOB en de afdeling Landbouw binnenland (LVV) niet worden ondergebracht bij hetzelfde ministerie. Hieruit vloeit ontegenzeglijk voort dat de bewindslieden op deze departementen vooral uit politieke overwegingen verschillende benaderingen hebben. Men moet dus wat dit betreft duidelijke afspraken maken waaraan men zich wel moet committeren in de komende beleidsperiode. 

We zullen hier niet nog een keer benoemen dat het potentieel ruimschoots aanwezig is in het binnenland om inkomsten op grote schaal te genereren. De overtuiging is bij iedere rechtgeaarde Surinamer. Het is ook divers, dus niet alleen binnen één sector. 

De economische opleving en ontwikkelingsdynamiek van het binnenland kunnen ook gestalte krijgen middels de vergevorderde decentralisatie gedachte. Deze ondersteunende bestuursvorm die een aantal ontwikkelingsschijven behelst, is al over een aantal fasen gerealiseerd in de verschillende districten. We denken in deze aan het instellen van een districtsadministrateur, Burger Informatie Centrum etc. Wat er in deze nog van cruciaal belang is, is de wettelijke grondslag van de financiële decentralisatie. Middels dit wetgevingsproduct zullen de districtscommissarissen de wettelijke bevoegdheid krijgen om fiscale middelen te innen en zullen zij een zeker deel hiervan kunnen storten in het districtsfonds van de respectieve districten. Echter zien we dat deze discussie al enige jaren wordt gevoerd, maar dat deze nog niet is beslist. Ingewijden in de materie beweren dat dit nog in het ongewisse blijft doordat er geen politieke bereidwilligheid is. Want dit gaat met zich meebrengen dat bedrijfsorganisaties die economische activiteiten in een bepaald geografisch gebied uitoefenen hun fiscale middelen in die districten moeten storten en niet bij de Centrale Belasting Dienst. Dit zou neerkomen op een flinke aderlating voor het ministerie van Financiën.

Voorts zal bij de aanpak van de ontwikkeling in de districten langs de lijnen van decentralisatie de districtsraadsleden en ressortraadsleden actief moeten worden betrokken in het beleid en ontwikkelingsproces. In een adem noemen we ook het professionaliseren van de gehele bestuursdienst met DC, DS, ADS, BO en OBO. Wanneer we open, eerlijk, transparant en oprecht zeggen te gaan voor daadwerkelijke nationale ontwikkeling, dan moeten we al deze segmenten actief betrekken in het ontwikkelingsproces.

Geheel in lijn met de gedachten voor inkomstenverhoging van de binnenlandbewoners zullen we tevens het toerisme de plaats moeten geven die het verdient. Ten behoeve van het toerisme zal in het kader van het regionaal bestuur vanuit ROS een actieve lijn moeten worden ontwikkeld naar TCT. De toeristische sector kan ongetwijfeld significant bijdragen in het verhogen van het Bruto Nationaal Product. 

Voor wat toerisme betreft hebben we een uniek product om de wereld aan te bieden. Dat is het tropisch oerwoud met alle flora en fauna. We hebben de rivieren, soela's, bergen en de culturele diversiteit. Amerikanen en Europeanen zijn bereid miljoenen dollars hiervoor uit te geven in Suriname. Wat we nog moeten doen is ons huiswerk maken.

Ettiré Patra