Column: Open kaart

Sinds de eerste Corona-patiënt hier te lande een feit was op 13 maart 2020, nu ruim zeven maanden geleden, ligt de voetballerij stil. Alle andere sectoren werden eveneens stil gelegd, scholen werden gesloten en is er zelfs een totale lockdown afgekondigd. Men heeft koste noch moeite gespaard om de bevolking te beschermen. Door al de maatregelen kon worden voorkomen dat het virus ongecontroleerd om zich heen greep. Dat was maar goed ook, want de rampzalige gevolgen van het virus dat wereldwijd om zich heen grijpt, liegen er niet om. Intussen zijn er wereldwijd al miljoenen besmet geraakt, terwijl ruim een miljoen mensen het leven hebben gelaten. Behalve de hoge tol aan mensenlevens, trekt deze pandemie een behoorlijke wissel op de gezondheidszorg. Terecht werden deze maatregelen gecontinueerd, waardoor het aantal besmettingen volgens de berichtgeving, aan het afnemen is.

Als gevolg van die dalende trend is men ertoe overgegaan om sectoren weer open te gooien en ook de schooldeuren, zij het enigszins aangepast. Zelfs de centrale markt die veel bezoekers trekt en particuliere bushouders hebben het voor elkaar gekregen om met de nodige protocollen, weer operationeel te zijn. Deze versoepeling is vanwege de negatieve economische impact voor degenen die in deze sectoren hun brood verdienen, begrijpelijk. Nadat de belanghebbenden zich begonnen te roeren, werden de protocollen hier en daar aangescherpt, waardoor er groen licht werd verleend.

Menigeen vraagt zich echter af waarom georganiseerde contactsport in de open lucht, waaronder voetbal, met inachtneming van de nodige protocollen, niet wordt toegestaan. Zulks, terwijl er meetmomenten op komst zijn, die een gedegen voorbereiding vereisen. Suriname hoeft het wiel niet uit te vinden. Grote competities in de wereld zijn intussen weer opgestart en hebben hun seizoenen kunnen redden. De hele wereld is getuige van de aangepaste afwerking van de Champions League en de NBA. De UEFA heeft intussen twee speeldagen van de Nations League afgewerkt, evenals de Conmebol twee WK-kwalificatie rondes. Hier en daar test een voetballer positief, maar dat zijn slecht geïsoleerde gevallen. Cristiano Ronaldo testte enkele dagen geleden  ook positief op het Corona virus, hetgeen niet ertoe leidde dat de voetballerij in dat land werd stopgezet.

De Concacaf heeft de kwalificatiewedstrijden verschoven naar maart 2021, maar de afzonderlijke landen moeten niet bij de pakken neerzitten. Met inachtneming van de protocollen, zou ook voetbal veilig opgestart kunnen worden, zodat Natio beslagen ten ijs, kan beginnen aan het kwalificatietoernooi. Hoe langer er wordt gewacht met het opstarten van de lokale competitie, hoe moeilijker het wordt om een goede beurt te maken.

Het vreemde van de hele situatie is dat er geen adequate roep is vanuit de betrokken actoren. Het enige dat regelmatig geroepen wordt is, dat Suriname zich zeker zal plaatsen voor Qatar. Dat versterkt bij velen het gevoel dat de moederorganisatie niet van plan is om bij de komende meetmomenten met de lokale voetballers aan te treden. Als argument kan immers gebruikt worden dat de spelers sedert maart niet in actie zijn gekomen, waardoor ze niet fit zijn. We moeten gewoon eerlijk naar mekaar toe zijn en zeggen waar het op aan komt. Als dat de beste optie is, maak dat dan duidelijk kenbaar, zodat iedereen weet waar hij aan toe is. Informeer de spelers, de pers en het publiek, zodat men tijd heeft om eraan te wennen en de diaspora-spelers te omarmen. Schenk klare wijn!

Mireille Hoepel