Gezien de laatste (politieke) ontwikkelingen kan, met het oog op het regeerprogramma, niet anders geconcludeerd worden dan dat de heropbouw van Suriname een kwestie van lange adem wordt. Een inhaalslag, want er wordt gestart vanuit een achterstandspositie en de grootte van die achterstand wordt met elk “lijk uit de kast” duidelijker zichtbaar. 

In mijn vorige artikel (… wroko lai) zijn de ontwikkelingsplannen uit de verkiezingsprogramma’s samengevat en is de noodzaak tot visie, planvorming en financiële onderbouwing benadrukt. Als vervolg daarop heb ik een vertaling gemaakt voor de diverse thema’s en doe ik op onderstaande ‘Roadmap 2030’ een voorstel ten aanzien van doelstellingen en maatregelen. Uitgangspunt van deze aanpak richt zich allereerst op crisismanagement en het creëren van werkgelegenheid, zijnde nu voornaamste prioriteit.



Overgaan tot actie
Voorwaarden voor het behalen van de verzamelde ambities (doelstellingen) liggen vanuit praktisch oogpunt allereerst in het beschikken over geld, concrete plannen en over capabele mensen. Het erkennen van de noodzaak tot diverse vormen van samenwerking op alle niveaus (gebaseerd op integriteit, transparantie en professionaliteit) en afgewogen daadkracht zal de komende periode als rode draad moeten gaan gelden in de nu nog prille regeerperiode. Uitvoering van een aantal maatregelen kan al direct worden opgestart, omdat de benodigde mensen, kennis en kunde al beschikbaar zijn. Daadkracht en juiste communicatie naar de bevolking zal een beroep doen op saamhorigheid en zo bijdragen aan het vergroten van het draagvlak onder de bevolking. 

Begin bij de basis
Een mogelijke denkfout ligt op de loer als getracht wordt de realisatie/ deadline van plannen en doelstellingen te krap te plannen. Groei en ontwikkeling van een land vragen tijd en volharding. Duurzame opbouw van dit land kan eenvoudigweg niet in de komende vijf jaar gerealiseerd worden, niet in praktisch opzicht, niet in financieel opzicht, niet in capaciteitsopzicht. In de planvorming zou dan ook nadrukkelijk aandacht moeten worden besteed aan verspreiding over de langere termijn (> 10 jaar). Het is kijkende naar de lange termijn van groot belang dat opvolgende regeringen de ingezette weg naar ontwikkeling en opbouw kunnen vervolgen en daarbij moet een (aangepast) wettelijk kader een vastgeklonken fundament vormen, ter voorkoming van dwalend en opportunistisch beleid.

Tot slot
Een kanttekening die ik nog wil toevoegen: de nieuwe regering zal zich niet moeten laten afleiden van het doel waar naartoe wordt gewerkt. Door recent aan het licht gekomen malversaties dreigen belangrijke zaken die (per ministerie) opgepakt dienen te worden, ondergesneeuwd te raken. Daarmee gaat kostbare tijd verloren, met alle gevolgen en risico’s van dien.

T. Sansaar