Nu de perikelen rondom de formatie van de regering en de installatie van alle ambtsbekleders achter de rug zijn, zou de nieuwe regering niets meer in de weg staan om voortvarend te starten met hun belangrijke taken. De programmapunten met betrekking tot de ontwikkeling waarvoor de nieuwe regering een mandaat heeft gekregen heb ik in een schema samengevat, wroko lai. Er is werk aan de winkel!

Om te beginnen vraagt de crisis-op-crisissituatie dringend de aandacht voor veel belangrijke zaken die Suriname (be)treffen. Naast de financiële crisis heeft de heersende Covid-19 pandemie verstrekkende gevolgen op sociaal/economisch en maatschappelijk gebied. Een direct gevolg is de steeds grotere armoede die veroorzaakt wordt omdat de zwakkere groepen binnen de samenleving erg hard worden geraakt. 

Naast bovengenoemde aandachtspunten zijn in deze startfase veel essentiële zaken (nog) niet helder (denk aan de staatsschuld, wurgcontracten en de enorme omvang van uitstaande leningen die langzamerhand hopelijk inzichtelijk wordt). Bovendien komt er nu een aantal malversaties aan het licht, dat een extra complicerende factor toevoegt aan de uitdagingen waarvoor de regering zich gesteld ziet. De werkelijke start van het regeerprogramma wordt mede daardoor extra bemoeilijkt. 

Voorop staat wel dat de mate van succes van de ontwikkeling mede afhankelijk is van het creëren van het benodigde draagvlak onder het volk, de maatschappelijke organisaties en het bedrijfsleven. 

Herstel & opbouw
Deze nieuwe regering zal de in het regeerprogramma vastgestelde doelen beleidsmatig en planmatig willen gaan realiseren. Uitgangspunt hierbij zijn de gegevens uit verschillende verkiezingsprogramma’s van de 4 regerende partijen VHP, ABOP/PL en NPS. Om alvast wat zaken overzichtelijk(er) te maken heb ik daarin een scheiding aangebracht voor de Stedelijke ontwikkeling en de ontwikkeling van de districten. 



De ontwikkelingsdoelen in de districten kennen dezelfde thema indeling als in de verkiezingsprogramma’s.



Fa wo set’en?
Opvallend is dat in de diverse verkiezingsprogramma’s vooral over wenselijkheden wordt gesproken. Er is (nog) geen onderbouwing vermeld voor wat betreft de uitvoerbaarheid en de financiële haalbaarheid. Tevens ontbreekt een onmisbare (integrale) visie in de planvorming. Gezien de nu al bestaande financiële tekorten, lijkt het mij uitgesloten dat enkel op basis van de voorliggende ‘wensenlijst’ de gewenste resultaten kunnen worden gehaald. 

Ik ben van mening dat wanneer in de planuitwerking bedreigingen (risico’s) en kansen worden meegenomen meer gerichte en onderbouwde keuzes kunnen worden gemaakt. Dit vergroot c.q. geeft garantie voor een succesvolle realisatie van de plannen. Verder valt op dat er geen concrete plannen zijn benoemd gericht op de opzet van productie(bedrijven). Hier bestaat wel grote behoefte aan (of zelfs noodzaak toe) om urgente problemen zoals armoede, werkloosheid etc. duurzaam aan te pakken. 

T. Sansaar