Naarmate de dag vordert, wordt het steeds drukker in de Palmentuin. Diverse bands treden op. De Marrondag is uitbundig gevierd. (Foto's: René Gompers)
Minister André Misiekaba van Sociale Zaken en Volkshuisvesting legt namens de president een krans bij het Plein van 10 oktober 1760.
Het traditionele plengoffer wordt elk jaar gebracht. De voorouders worden bedankt voor de heldhaftige strijd die gevoerd is.
In de middag wordt een 'Poolo Waka' gehouden naar de Palmentuin.



Terwijl het publiek uit volle borst 'A lobi ya kengi te' met artiest Pinas Emanuel meezingt, komt een Poolo Waka steeds dichterbij de Palmentuin. Naarmate de zon ondergaat wordt het hier en aan de Waterkant, steeds drukker. De Zonen van Hermandad zijn nu ook zichtbaarder. 10 oktober 1760, wordt toch nog uitbundig gevierd. Dat is de dag, 259 jaar geleden, waarop het eerste permanente vredesverdrag, tussen de koloniale regering en de Afrikanen die zichzelf uit de slavernij hadden bevrijd, is getekend. 

Er zijn eerder op de dag nog meer activiteiten geweest. Ook in het binnenland wordt de dag feestelijk herdacht. Traditiegetrouw zijn bij het monument op het Plein van 10 oktober 1760, een Towee Wataa (plengoffer) gebracht en kransen gelegd. Het monument zelf, dat de vorm heeft van een korjaal, is dit jaar omkleed met enkele pangi's. Tijdens het plengoffer is gebeden voor voorouders, hun nazaten, de andere bevolkingsgroepen en de leiding van het land.  

Daarna heeft een rij van sprekers het belang van de herdenking benadrukt. Ook is de heldhaftigheid van de voorouders geprezen, is op verschillende manieren opgeroepen dat alle nazaten van de tot slaafgemaakte Afrikanen een hechte eenheid moeten vormen, is weer eens benadrukt dat het grondenrechtenprobleem dichtbij een oplossing is en dat aan de identiteit en reputatie gewerkt moet worden. President Desi Bouterse zou volgens het programma ook aanwezig zijn. Hij heeft zich echter door minister André Misiekaba van Sociale Zaken en Volkshuisvesting laten vertegenwoordigen. 

De heldhaftigheid die de voorouders aan de dag hebben gelegd om uit de mensonterende situatie te komen, moet nooit vergeten worden, haalde Misiekaba aan. Er moet gebruik worden gemaakt van de rijkdom die de ‘gaansama’ hebben achtergelaten om de eigen groep en het land verder te ontwikkelen, roept hij op. “Ik heb het niet over goud en wat het bos nog meer te bieden heeft,” benadrukt hij. “Maar de veerkrachtigheid, doelgerichtheid, uithoudingsvermogen,” somt hij enkele talenten op. Misiekaba voegt toe dat het onderwijs in het binnenland opgekrikt zal worden. 

Ondertussen is de Poolo Waka bij de Palmentuin aangekomen. Zij hebben een heleboel omstanders met zich meegebracht. Het is aardig drukker tussen de palmen. Er zijn heel wat standjes opgezet waar traditionele kledij en gerechten worden aangeboden. Het is nu minder warm, maar de verkoop van koude drank neemt niet af; bier, ‘soft’ en sap zijn de belangrijkste inkopen op dit uur. Er zijn veel toeristen op de been. Die bewegen zo goed als ze kunnen met de verschillende ritmes mee. Terwijl een band zich klaarmaakt voor een optreden, melden de wandelgroepen zich één voor één op het podium waar een ‘baksies’ show wordt weggegeven. Het wordt langzaam donker wanneer ze eindelijk beginnen. Op programma staan er nog een heleboel bands wordt er aangekondigd, voor zij het eerste nummer ten gehore brengen. 

René Gompers