De afgelopen dagen is er melding gemaakt van een stijging van Suriname op de wereld ranglijst voor persvrijheid namelijk de World Press Freedom index. De functie van dit onderzoek is om zichtbaar te maken in hoeverre informatie ongehinderd iedereen in de samenleving mag bereiken. Men gaat na in hoeverre journalisten en nieuwsorganisaties hun werk in alle vrijheid mogen verrichten.

De indruk wordt gewekt dat wij in 2015 een betere persvrijheidssituatie in ons land hebben dan 2014. Echter is dit niet de juiste interpretatie en kan gesproken worden over misleiding zij het bewust of onbewust.

Bij de RSF index is er sprake van een ranking en een score. Hoe hoger je score, hoe slechter het gesteld is met de persvrijheidssituatie in het land. De ranking echter geldt alleen maar tussen de landen onderling. Het verklaart hoe de landen ten opzichte van elkaar staan in een bepaald jaar en niet hoe ze beter of slechter zijn geworden ten opzichte van de jaren daarvoor. Om die vergelijking te maken dienen we dus te kijken naar de score.

Kijken we naar het jaar 2014 en 2015 dan zien we dat de score van Suriname in beide jaren 18.2 is gebleven.

De boodschap is dat als wij als burgers informatie toegediend krijgen dat wij dat kritisch moeten beschouwen en zelf de feiten mogen en moeten verifiëren. Het klakkeloos accepteren van mediaberichten schept op langer termijn juist de mogelijkheid dat deze index omhoog kan gaan doordat organisaties die de persvrijheid tegenwerken ongestraft verder kunnen omdat de samenleving hen toch altijd gelooft. Probeer waar mogelijk de juistheid, zuiverheid en de juiste betekenis van een onderzoek na te gaan door o.a. de gebruikte werkwijze te achterhalen. Wees als burger kritisch en bewust bij het krijgen van informatie. Het is immers uw recht.

Harvey Harpal