Ingezonden: Criminaliteitscijfers, geen reden voor hoerastemming

Naar aanleiding van de publicatie van de criminaliteitscijfers door het ministerie van Justitie dreigt er een hoerastemming los te barsten bij de assembleeleden Panka en Bouva. Panka hoopt dat “bepaalde media die steeds erover hebben dat de criminaliteit aan het stijgen is, deze cijfers ook zullen publiceren.” Verder benadrukte hij dat er veel natte vingerwerk wordt verricht en dat de samenleving zonder reden wordt opgezweept.” De heer Bouva zei verrast te zijn door de cijfers, omdat er zoveel werd gezegd over de criminaliteit. Evenals een andere collega is hij van mening dat Justitie en Politie op de juiste weg is om de criminaliteit omlaag te brengen.

De gepresenteerde cijfers geven helemaal geen aanleiding tot de hoerastemming onder deze parlementariërs. Als wij kijken naar de vormen van criminaliteit die van invloed zijn op het gevoel van veiligheid van de burgers, dan moeten wij constateren dat ‘inbraken’, ‘berovingen’ en ‘overvallen’ daarbij zeer hoog scoren. De inbraken zijn slechts met 0,15% gedaald. Statistisch is hier geen sprake van een daling. De berovingen zijn met 21% gedaald en de overvallen met 32%. Ten aanzien van deze twee laatste vormen van criminaliteit mogen de assembleeleden zich met enige voorzichtigheid op de borst kloppen. Met enige voorzichtigheid omdat de absolute frequentie die deze twee vormen van criminaliteit vertonen voor een kleine samenleving als Suriname nog steeds te hoog is. Dus als daarin enige daling wordt waargenomen, dan is dat nog geen reden om over te gaan tot het schimpen op de media.

Zij en de oppositie zijn de discussie verkeerd ingestapt door te beweren dat er sprake is van een stijging van de criminaliteit, zonder dat ze in staat zijn geweest om dat met cijfers aan te tonen. Nu de cijfers bekend zijn gemaakt, is het risico niet denkbeeldig dat de coalitie een feestje gaat bouwen vanwege de niet significante daling. Hierdoor is de kans zeer groot dat zij uit het oog verliest dat er nog een zeer lange weg te gaan is, voordat er sprake kan zijn van een aanvaardbare proportie van de criminaliteit in de Surinaamse samenleving.
Voor zo’n kleine gemeenschap zijn zelfs de absolute cijfers na de daling nog steeds heel hoog en ze rechtvaardigen ook het epidemisch gevoel van onveiligheid dat er in het land heerst. Dat gevoel is niet het resultaat van de door de media opgeklopte berichtgevingen, zoals Panka ten onrechte beweert, maar voornamelijk van de wreedheid en brutaliteit die de criminelen aan de dag leggen bij het ‘uitoefenen van hun beroep’.

In plaats van de boetegelden had het ministerie er beter voor kunnen kiezen om de cijfers over misdrijven in het verkeer te publiceren. Die baren de gemeenschap ook zorgen.

Drs. Julian S. With