De te vormen coalitie onder leiding van de NDP overweegt het ministerie van Arbeid op te heffen. Dit voornemen is niet slechts een bestuurlijke herschikking, maar een beleidsmatige misstap die indruist tegen het fundament van een rechtvaardige, productieve en mensgerichte samenleving.

De afgelopen maanden heb ik herhaaldelijk gewezen op het belang van factor arbeid als hoeksteen van ontwikkeling. Ik sprak over arbeid als productiefactor, over de gedane arbeid van onze ouderen, de arbeid van loontrekkers, de arbeid in de private sector, en vooral: de mens als centrale factor in de economie. Een samenleving die haar arbeiders ontkent, ontkent haar toekomst.

1. Een plek waar beleid gevormd wordt rond de mens
Het ministerie van Arbeid is niet slechts een instituut; het is de belichaming van sociale verworven rechten. Het is de plek waar beleid wordt gevormd over werkgelegenheid, fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden, sociale bescherming, het recht op een eerlijk loon, veiligheid op de werkvloer, en gelijke kansen voor allen. In een tijd waarin technologische verandering, klimaatimpact en mondiale onzekerheid onze economie beïnvloeden, is beleid op arbeidsterrein relevanter dan ooit.

2. Arbeid verbindt economie met waardigheid
Arbeid is niet alleen een economische variabele. Het is een drager van menselijke waardigheid, zelfrespect en zingeving. Door arbeid kunnen mensen hun kinderen voeden, onderwijs betalen, sparen, bijdragen aan de samenleving en dromen realiseren. Het opheffen van het ministerie betekent een symbolische en praktische devaluatie van de mens achter de arbeid.

3. Internationale standaarden en verplichtingen
Suriname is lid van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) en heeft zich verbonden aan internationale normen voor fatsoenlijk werk. De afschaffing van het ministerie betekent een signaal naar binnen- én buitenland dat arbeid geen beleidsprioriteit meer is. Dit ondermijnt vertrouwen bij internationale partners, vakbonden en investeerders die juist belang hechten aan stabiele sociale dialoog en arbeidswetgeving.

4. Arbeid in de toekomst
We staan aan de vooravond van een transitie met olie-inkomsten, economische herstructurering en nieuwe sectoren zoals IT, duurzame energie en zorg. Dat vergt arbeidsmarkthervorming, scholing, herplaatsing, bescherming van kwetsbare groepen, en beleid op arbeidsmigratie. Dit alles moet gecoördineerd worden op hoog niveau. Een ministerie van Arbeid is daarin onmisbaar.

Conclusie: geen regering van de mens zonder ministerie voor de mens

Een regering die zegt dat "de mens centraal" staat, kan niet geloofwaardig het ministerie opheffen dat exact deze mens vertegenwoordigt in zijn of haar rol als arbeider.

Dit voornemen is niet vernieuwend, maar destructief. Het is geen modernisering, maar marginalisering. Geen hervorming, maar achteruitgang. Het zou een valse start zijn van een regering die pretendeert op te komen voor het volk.

Behoud het ministerie van Arbeid. Versterk het. Geef het mandaat en middelen. Want waar factor arbeid geen plaats heeft aan de tafel van beleid, daar zal de samenleving honger lijden.

Wayne Telgt