Het is onze plicht om de Surinaamse bevolking te voorzien van correcte informatie, gebaseerd op feiten en officiële cijfers, zodat een ieder zich een weloverwogen oordeel kan vormen. Welnu, de artikelen van de VHP en de NDP gaan over de schuldpositie in SRD, dan in US-dollar, dan in percentages BBP. Dat is interessant voor techneuten maar behoeft verduidelijking.

De kwestie van de schuldpositie van de Staat is een verantwoordelijkheid van de overheid, vandaar dat die verplichting rust op de overheid om de gemeenschap correct te informeren. Dit mag niet worden overgelaten aan politieke partijen, want deze hebben andere belangen. Vooral in de periode van verkiezingen worden zaken afhankelijk van je plaats, opgevoerd.

Het is een notoir feit, dat de schuldpositie van de Staat al in 2019 hoog was. Evenzo is het een feit dat de schulden zijn toegenomen onder deze regering. Ik begrijp dat deze stegen van 3,2 miljard naar US$ 4 miljard. De rente en aflossingen op schulden zijn nu 40% van onze staatsinkomsten in huishoudtermen.

Voor ons als consument is het niet van belang hoe die cijfers met dollar en inflatie door politici worden gebruikt voor politieke spelletjes. Waar het omgaat is dat “de schuld  te groot was onder de NDP regering vandaag aan de dag is deze groter”. Dat is de waarheid zonder manipulatie met het bruto binnenlands product (bbp).

Als de schuldratio volgens de internationale norm niet boven de 60% mag zijn dan is er alleen sprake van goed bestuur wanneer wij niet meer boven de 60% komen. Wij moeten beginnen te begrijpen dat de Staat ondeelbaar is en meer is dan politieke partijen.

Hoewel politieke partijen een belangrijke rol daarin spelen is het  iedere regering die de verantwoordelijkheid draagt en deze ook moet nemen. Daarom herinnert de verwijzing van de NDP naar de Oppenheimer-lening ons, dat Blok 58 en Staatsolie als vruchten van de Revo en legacy van Desiré, Delano Bouterse en Eddy Jharap eigenlijk de enige manier is  waarop Suriname uit deze schuldenlast kan komen.

Lening een kwestie van verantwoordelijkheid
De schuldenlast is nog steeds boven de aangehaalde 60% norm. Rente en aflossingen kosten nu reeds bijna 40% van staatsinkomsten. Daarom is het  onverantwoordelijk  om nu nog meer geld te lenen voor bestedingen en investeringen die niet hoogst noodzakelijk zijn en niet breed worden gedragen door de samenleving. 

Erger nog tijdens een periode waarin de regering, indien wij een parlementair stelsel hadden (over 9 dagen), demissionair zou zijn en derhalve onbevoegd.

Eugène van der San