Marten Schalkwijk, als ambassadeur van Suriname in de VS, presenteert in zijn stuk over het bezoek van de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken een voornamelijk positieve kijk op de relaties tussen de VS en de Caribische regio, met een specifieke nadruk op Suriname. Echter, deze benadering verdient een kritische beschouwing, vooral gezien de bekende tekortkomingen van de VS op het gebied van mensenrechten en hun rol in de internationale geopolitiek.

Positieve retoriek en context
Schalkwijk beschrijft het buitenlandse beleid van de VS onder Trump als "tumultueus" en "protectionistisch," wat enkele belangrijke realiteiten van de Amerikaanse buitenlandse politiek weerspiegelt. Echter, zijn positieve interpretatie van het bezoek van Rubio aan Suriname kan te positief worden geïnterpreteerd, vooral gezien de historische context waarin de VS vaak landen heeft beïnvloed op manieren die niet altijd in het belang van die landen zijn. Het benadrukken van de goede relatie tussen Suriname en de VS kan de complexiteit en de afhankelijkheden verdoezelen die typisch zijn voor dergelijke diplomatieke interacties.

Rol Caricom en Suriname
De sprankelende beschrijving van Caricom als een "hecht blok" en Suriname als een "nieuwe leidende" speler lijkt optimistisch, maar deze voorstelling maakt de historische spanningen en competitieve belangen binnen Caricom niet duidelijk. Schalkwijk zou ook de kwetsbaarheid van kleinere landen zoals Suriname kunnen belichten, die vaak afhankelijk zijn van de goodwill van machtige landen als de VS.

Mensenrechten en Ethische Overwegingen
Als sociale wetenschapper en columnist valt het op dat Schalkwijk de mensenrechtensituatie in de VS niet aanraakt. Gezien de bekende rapporten van schendingen van rechten en de negatieve impact van Amerikaanse interventie in andere landen, inclusief landen rijk aan olie en gas, zou hier een kritische blik op zijn plaats zijn. De talloze voorbeelden van hoe Amerikaanse belangen vaak ten koste gaan van de rechten van burgers in andere landen, zijn niet ondergeschikt aan de diplomatieke voorzichtigheid die Schalkwijk probeert te hanteren.

Economische Relaties en Afhankelijkheid
Het benadrukken van economische voordelen en de sterke banden tussen Suriname en de VS, vooral in de olie- en gassector, kan de vraag oproepen in hoeverre deze economische afhankelijkheid schadelijk kan zijn op de lange termijn. In plaats van pure optimistische noten te laten weerklinken, zou een evenwichtiger perspectief, dat ook mogelijke risico's en afhankelijkheden onder ogen ziet, realistischer zijn.

Conclusie
Schalkwijks inkijk in de Amerikaanse diplomatie is zonder twijfel bedoeld om Suriname in een positief daglicht te stellen, vooral als ambassadeur die het nationale belang verdedigt. Echter, deze analyse mist een bredere context die de uitdagingen en verantwoordelijkheden van landen in de Caribische regio houdt in het licht van hun afhankelijkheid van een grotere mogendheid als de VS. De benadering van Schalkwijk lijkt te veel te leunen op een diplomatiek rapport, zonder de noodzakelijke kritische reflectie op de Amerikaanse buitenlandse politiek en zijn impact op de kleine landen in de regio te bieden. Dit maakt zijn stuk niet alleen een politieke reflectie, maar ook een gemiste kans voor een diepere maatschappelijke discussie over gerechtigheid, rechten en de internationale verantwoordelijkheden van machtige staten.

In de bijlage is een voorbeeld opgenomen van Amerikaanse hypocrisie als het gaat om China.

Colvin Overdiep

Documenten: