Training Natio (foto: Diederik Samwel)
Na de 3-1 nederlaag tegen Guatemala spelen de mannen van Menzo in maart volgend jaar in de intercontinentale play-offs om een van de laatste twee WK-tickets. Eerst tegen Bolivia en bij winst tegen Irak. Vooruitkijkend naar die ontknoping is het misschien verstandig de oorzaken van de dramatische verliespartij van dinsdagavond in kaart te brengen.

Hoewel de technische staf niet voor het eerst tijdens de WK-campagne besloot de opstelling om te gooien - en we daar best vraagtekens bij kunnen plaatsen (waarom zat bijvoorbeeld Boëtius op de bank, terwijl Jubitana én Chery in de basis stonden?) - wil ik niet zozeer ingaan op de tactische keuzes. Het gaat me vooral om de matige voorbereiding.

Na de puike 4-0 tegen El Salvador van vorige week donderdag had Natio vijf dagen om te herstellen en te prepareren. De selectie vloog op zaterdagmiddag via Panama naar Guatemala, waar het na middernacht aankwam in het spelershotel. Dat had anders gekund: een directe chartervlucht in de loop van vrijdag, op een christelijk tijdstip, zou minder vermoeiend zijn geweest. Dat had de jongens bovendien een dag extra opgeleverd om aan het hoogteverschil van 1.500 meter te wennen. Het hotel was luxueus en van alle gemakken voorzien, maar geregeld werden de maaltijden met vertraging opgediend. Bovendien waren de Natio-spelers de dagen voor de interland een eenvoudige prooi voor de groeiende groep meegereisde fans.

Het grootste probleem vormden evenwel de trainingen. Op zondagmiddag bleek het stadion waar zou worden getraind bij aankomst potdicht. Bovendien was er niemand te bekennen om de poort open te maken. Officials belden zich suf om een alternatieve locatie te vinden. Die was weliswaar beschikbaar, maar dan wel aan de andere kant van Guatemala City, een miljoenenstad waar iedereen zich per auto of bus verplaatst. En als het tegenzit, doen Guatemalteken dat allemaal tegelijk.

Onder begeleiding van een indrukwekkend escorte van jeeps met zwaarbewapende militairen baanden spelersbus en volgauto’s zich een weg door het loeidrukke verkeer. Stapvoets welteverstaan. De strijdkrachten hadden namelijk alleen de opdracht gekregen om de spelersgroep te bewaken, maar waren niet bevoegd het verkeer stil te leggen. Met drie onverschrokken Surinaamse motoragenten had Natio er een kwartiertje in plaats van een uur over gedaan. Eenmaal ter plaatse ging het ook nog eens om een erbarmelijk veld zonder verlichting. De training duurde net lang genoeg om de spieren los te gooien; daarna was het donker.

Een dag later werd de training afgelast toen de selectie aankwam in het El Trébol-stadion, waar ook de interland zou worden gespeeld. Na een regenbui - niet eens van tropische proporties - stond het veld om duistere redenen volledig blank. Uiteindelijk kon Natio later op de avond trainen op een sportcomplex op drie kwartier rijden van het hotel.

Toegegeven, iedere vergelijking met de minutieuze voorbereidingsschema’s van clubs uit de Europese Champions League gaat mank. Dat noemen ze niet voor niets een miljardenbal. Daarin geldt: hoe hoger je speelt, hoe vaker details de doorslag geven. Maar ook op lager niveau kun je minder gunstige factoren en omstandigheden rond een voetbalwedstrijd wel degelijk beïnvloeden, zo niet uitsluiten. En andersom: het gaat erom de voorwaarden waaronder voetballers moeten presteren zo veel mogelijk in eigen hand te houden.

Inmiddels weten we dat Natio eind maart play-offs gaat spelen in Mexico. Laten we daarom het volgende afspreken:
1. We zouden per direct van start met een gerichte lobby om te voorkomen dat we in Guadalajara tegen Bolivia moesten aantreden. Die speelstad ligt op een hoogte van bijna 1.600 meter. Intussen is het duidelijk dat de wedstrijd plaatsvindt op de andere speellocatie: in Monterrey. 

2. We sturen uiterlijk in januari een delegatie naar Mexico om een rustig spelershotel en een ideale trainingslocatie te selecteren. De naam van het hotel blijft geheim.

3. We gaan keihard met alle luchtvaartmaatschappijen onderhandelen over een strakke chartervlucht, verkennen de routes tussen alle bestemmingen in Monterrey en beginnen alvast die drie onverschrokken Surinaamse motoragenten klaar te stomen.

4. Waar we het geld vandaan halen? Ik verklaar me hierbij bereid een inzamelingsactie in gang te zetten.

Ten slotte nog even de hoofdoorzaak van het verlies van afgelopen dinsdag: Guatemala speelde vooral in de tweede helft de pannen van het dak. Maar treffen we bovengenoemde maatregelen, dan krijgt de volgende tegenstander geen enkele kans om zo ver boven zichzelf uit te stijgen. Dan doen ze dat maar lekker in La Paz.

Diederik Samwel