Orlando Oesman 'Kara' Karamat Ali, de visionaire directeur/eigenaar van Kara’s Broadcasting Corporation (KBC), ontving Staats­erkenning en werd geridderd - een eer die zijn toewijding en betekenis voor het land onderstreepte.

Geboren in 1951 groeide hij op aan de Burenstraat no. 57. Ds. Raymon Wimpel, die hem als buurman kende, vertelt dat Orlando zich optrok aan de oudere jongens in de buurt en vaak samen was met zijn broers Evert en John. Hierdoor was hij vroeg volwassen. Als zoon van de eigenaar van theater Luxor aan de Zwartenhovenbrugstraat kon Orlando gratis naar de matineevoorstellingen. De volgende dag vertelde hij de films na aan jongens die zich geen bioscoopkaart konden veroorloven.

Na het overlijden van zijn vader verhuisde de familie naar Nederland. Na enige tijd daar gewoond te hebben, keerde hij in 1975 terug naar Suriname. Bij zijn terugkomst werd hij, op voorspraak van zijn guru wijlen Werner Duttenhofer, als omroeper in dienst genomen bij ABC Radio. Omroepervaring had hij eerder opgedaan bij de SRS.

Orlando heeft gewerkt als diskjockey (DJ), technicus, omroeper en nieuwslezer (bij de STVS). Welke rol hij ook vervulde, hij deed het met toewijding en uitmuntendheid. Op 1 juni 1985 veranderde hij het radiolandschap van Suriname blijvend: toegewijd - met een microfoon, een visie en een diepe liefde voor zijn volk - kwam Kara’s Broadcasting Corporation op 103.1 FM stereo in de lucht. The Spirit of the Nation!

De radio was voor Kara zijn leefstijl, zijn dagelijkse ritme en zijn passie. In hem leefde een bijzondere spirit of this nation: de overtuiging dat radio niet zomaar een medium is, maar een brug die het land sterker maakt. Via zijn ether vulde hij huiskamers, winkels, straten en harten met muziek, woorden en warmte. Zijn invloed reikte verder. Via zijn advertentiebureau KAB stimuleerde hij het volkstheater en de komst van internationale artiesten naar Suriname. Beginnende en opkomende plaatselijke muzikanten lagen hem na aan het hart. Hij zorgde voor zichtbaarheid en promotie op een vernieuwende manier.

Directeur - respectvol en liefkozend genoemd Kara, Drik of Driko - kende zijn luisteraars. Met durf en inzicht gaf hij de Sranan Poku een prominente plek terug op de radio en bracht hij onze eigen muziek, trots en cultuur opnieuw in het hart van het land. Daarmee bracht hij niet alleen klanken terug, maar ook identiteit en eigenwaarde. Hij gaf het land terug wat het dreigde te verliezen.

Tijdens mijn rechtenstudie was ik werkzaam op de administratie en expeditie van KBC. Oom Orlando en mijn vader zijn broer­skinderen. Voor mijn lieve oom was ik op de werkplek liefkozend “kleine Kara” of “p’kin Kara”. Uit mijn persoonlijke herinnering en ervaring weet ik dat hij als directeur niet alleen leiding gaf, maar ook écht betrokken was. Iedereen die met hem werkte voelde zijn nabijheid: hij luisterde, dacht mee en gaf ruimte. Als inschikkelijke en zorgzame leider wist hij mensen te verbinden, niet door macht, maar door menselijkheid.

Onder zijn leiding groeide het radiostation uit tot een plek waar iedereen welkom was - een thuis en een stem voor de gemeenschap, waar traditie en modern geluid elkaar vonden. Zijn werk heeft niet alleen programma’s gevormd, maar ook generaties. Voor velen - ook voor mij - was zijn zender meer dan een station: het was een bron van vreugde en verbondenheid waar je iedere dag opnieuw, 24/7, naar luisterde.

Vandaag verliezen wij een stem, maar niet de echo die hij heeft achtergelaten. Kara’s inzet, zijn passie, zijn trouw aan zijn gemeenschap - die blijven trillen in de luchtgolven die hij jarenlang vulde. De waarden, de muziek en de verbondenheid die hij via dat platform creëerde, leven in ons voort.

Orlando Oesman Karamat Ali: een man met een hart dat klopte op het ritme van zijn gemeenschap.

In dankbare herinnering,
mr. Daniëlle G. W. Karamat Ali