Suriname in de schijnwerpers: Tragikomedie van deze week (12)

Welkom bij de politieke poppenkast! Suriname blijft het podium van een eindeloos politiek spektakel, waarin de hoofdrolspelers het ene moment met elkaar regeren en het volgende moment in de oppositie zitten – tegen zichzelf. Terwijl de verkiezingen naderen, belooft men gouden bergen, verdeelt men percelen als snoepjes, en verandert men af en toe zelfs in militaire revolutionairen. Pak je popcorn, want de show is nog lang niet afgelopen!

President Santokhi is gekwetst. Niet door de economische crisis, niet door de inflatie en niet door de stijgende US-dollar - en eurokoers. Nee, de pijn zit in het feit dat zijn coalitiegenoten ABOP en PL zich gedragen als oppositie. De enige partij die echt regeert? VHP natuurlijk! Toch gooit hij ze niet uit de coalitie, want principes, zegt hij. En principes betekenen: niemand eruit gooien, zelfs niet als ze je het leven zuur maken. Gelukkig probeert hij het goed te maken met: AOV omhoog, studenten een zakcentje erbij, en wie weet straks 5 hectare grondconversie in plaats van 2! Alsof je een coupon krijgt bij elke verkiezingsbelofte. Mooi toch?

Bij de ABOP heeft men in navolging van de NDP inmiddels de mode van 2025 ontdekt: militaire pakken en strijdkreten. Camouflagepakken vliegen als hete bakabana’s over de toonbank. Alice Amafo kroont zich trots tot “soldaten koningin” met haar strijdkreet tegen armoede, want “er mogen geen armenaren zijn!” Alles en iedereen zint op de “derde grote strijd van het binnenland,” als we Edgar Sampie mogen geloven. Gelukkig vechten we anno 2025 met stembiljetten in plaats van geweren.

Goed nieuws! Weg naar Zee krijgt een dijk. De minister van Openbare Werken wil ‘m liefst zo snel mogelijk uit de grond stampen. Of uit de zee. Of allebei. Slecht nieuws! Het wordt pas echt serieus genomen nadat het gebied is uitgeroepen tot rampgebied. Nog slechter nieuws! Niemand weet precies wie gecompenseerd wordt voor verloren land. Maar, geen zorgen, want de aannemer is al geselecteerd en de regering heeft haast. In Suriname betekent ‘haast’ meestal ‘de deadline van de verkiezingen komt eraan’.

De NDP danste in Ocer vrolijk de kaboela tot diep in de nacht. Ondertussen verontschuldigt Melvin Bouva zich voor de Kaboela-dans na de NDP-massameeting. Niet omdat hij het verkeerd vond, maar omdat het ‘niet in de programmering paste’. Dus, als we het goed begrijpen: het probleem is niet de inhoud, maar de timing? Interessant standpunt!

Brunswijk heeft ondertussen de spirituele route gekozen en vastte vijf dagen lang op een berg, zoekend naar goddelijke verkiezingszegen. Daarna verscheen Brunswijk op een massameeting alsof hij net uit de Hemelpoort was komen wandelen, overtuigd dat God hem de sleutels van het land zal overhandigen. Misschien zien we straks een wetsvoorstel waarbij je alleen een regeringspost mag bekleden na een retraite in de jungle. Want dat is blijkbaar de nieuwe manier om geloofwaardigheid te verdienen. ABOP-voorzitter Marinus Bee verzekert het volk dat de partij door God wordt geleid. Misschien wordt de volgende regering gevormd op basis van wie de beste directe lijn met de hemel heeft.

Gregory Rusland belooft een andere koers: geen percelen uitdelen in het bos! Dit betekent dat hij impliceert dat anderen dat wel doen. Maar hij is niet alleen optimistisch over huisvesting; hij is ook alvast gefeliciteerd met het presidentschap door assembleelid Ivanildo Plein. We ruiken hier een ‘battle of the presidents’: Chan met zijn 20 zetels, Ronnie met zijn gebeden én Greg met huizen voor iedereen. Of de kiezer nog iets te zeggen heeft? Ach, details.

En dan het klapstuk: de bauxietdeal met Chinalco. Terwijl critici zich zorgen maken over milieuverwoesting en het feit dat deze deal in de haast voor de verkiezingen wordt doorgedrukt, zegt de regering: "Niets aan de hand!" Sommigen roepen dat de overeenkomst “met loze beloften” wordt doorgedrukt vóór de verkiezingen, anderen beweren dat de deal juist onterecht wordt tegengehouden. Kritiek en desinformatie vliegen door de lucht als muskieten in de regentijd. Maar ja, verkiezingen zijn nu eenmaal het perfecte moment om snel wat handtekeningen te zetten, nietwaar?