Niemand wil verkeren in een ellendige situatie en terecht, zegt Santokhi, de verkiezingen van 25 mei wordt geen verkiezing van wie gaat winnen en wie gaat verliezen. De verkiezing van 25 mei gaat de toekomst van het land bepalen.
Vanaf 1975 bij de onafhankelijkheid heb ik deze bewering (verkiezingsretoriek) gehoord van politieke leiders dat het zal gaan om de toekomst van het land en dat leiders die hun verantwoordelijkheid kennen geplaatst moeten worden.
Hier wordt ondubbelzinnig een oproep op de kiezers gedaan om er voor zorg te dragen dat op 25 mei op leiders worden gestemd, die in staat zullen zijn om het land goed te leiden en dat zal moeten blijken, uit hun visie over oil and gas aldus Santokhi.

Schaamteloos wordt verteld hoe Suriname met de enorme olievoorkomens internationaal op de kaart gezet zal worden. De politicus schetste een prachtige toekomst die binnen handbereik is voor elke Surinamer zonder enig moment te bedenken dat niet hij, maar Bouterse hiervoor gezorgd heeft.

Oil and gas is een baby van Desiré, Delano Bouterse en kind van de revolutie (revo)  als je het nou leuk vindt of niet. Daarom zal de natuur ervoor zorgen dat progressief denkend, nationalistisch Suriname, daarbij wederom betrokken zal zijn. De gasten die de revo niet willen accepteren maar het constant over oil and gas hebben, zijn betreurenswaardig.
De ironie wil dat de vorige regering onder leiding van Bouterse heeft gezorgd voor een enorme schuldenlast voor de staatskas. Diezelfde ironie zorgt ervoor dat onder deze regering de enorme schulden niet worden afgelost, terwijl enorme inkomsten in de staatskas vloeien, maar gehoopt wordt op de opbrengsten uit oil and gas. Dat moet toch aan de voorzienigheid van Bouterse worden toegeschreven?

Nochtans wordt gepersisteerd door een leugen over moeilijke tijden de afgelopen vier jaren waarbij bij de overname de salarissen van ambtenaren niet betaald konden worden en in één ruk worden zij, die niet beter weten, bedonderd met een verhaal over 20%  salarisverhoging aan de ambtenaren. Dit alles door het voeren van prudent beleid.
Onder president Johannes Samuel Petrus Kraag 29 december 1990-16 september 1991 heeft het onderhandelingsorgaan van de overheid (OO) onder mijn leiding als voorzitter, de beste voorzieningen ooit voor de ambtenarij bereikt, ingevolge het ambtenaren bezoldigingsbesluit (S.B. 1992 no.).
Bij het aantreden van president Venetiaan in 1992 is het bekrachtigd. Door politieke gedonder zijn wij weer beland in dit landschap.

Nooit eerder is de Republiek Suriname terecht gekomen in zo een ellende als onder deze huidige regering onder leiding van Santokhi. Als president heeft hij steevast ervoor gekozen om het volk uit te persen en een kliekje te behagen.
Met of zonder steun van de zogenaamde geestelijke leiders zal de natuur afrekenen met de “Grote Leugen”.
Dus Chan geef mij een brik.

Eugène van der San

Noot: Met gasten wordt bedoeld de oude politieke garde.