Wat een schok in Brokopondo. Al het goud van de wereld is het niet waard om je leven ervoor te verliezen. De veiligheidsmaatregelen moeten duidelijk worden opgevoerd. Dit had niet mogen gebeuren. Toen het rampzalige nieuws werd bekendgemaakt door president Chan Santokhi in De Nationale Assemblee, was het logisch dat niet meer vergaderd kon worden. Wanneer het leven ophoudt te bestaan, verliest het woord alle glans. Ook al legde woordkunstenaar Obed uit dat in den beginne het Woord er was... Stephen Tsang maakte terecht duidelijk dat het niet gaat om het woord van politici en zeker geen regeerakkoord. Het had de hamer niet moeten passeren om het Heilige Woord en de Heilige Graal te ontheiligen.

De woorden uitgesproken door politici moeten gepaard gaan met het zwart op wit stellen van afspraken. Die woorden blijken elke keer nauwelijks waarde te hebben. Zo werd in oktober hoog van de toren geblazen door vakbondsleiders dat de verhoging van de btw op brandstof van 5 naar 10% zou worden aangehouden. De regering deed alsof ze Oost-Indisch doof was. Om opportunistische redenen is de zaak blauw blauw gelaten en de brandstof werd SRD 2 per liter duurder aan de pomp.

De vakbondsleiders hebben niet geleerd uit de fout dat na een onderhandeling niks op papier is gezet. Dit blijkt nu ook het geval te zijn. Er is donderdag aan de achterban meegedeeld dat SRD 1 aan governmenttake ONMIDDELLIJK zou worden weggehaald bij de pomp. Dit is natuurlijk niet gebeurd. Achteraf blijkt uit een brief van de samenwerkende vakbonden aan de leiding van het land dat het gaat om slechts een maand. Minister Stanley Raghoebarsing had in De Nationale Assemblee al uitgelegd tijdens de begrotingsbehandeling dat die ene SRD op jaarbasis een inkomstenderving van een half miljard SRD betekent. Hoewel aan de frequente reizen van de regering, Assembleeleden en andere overheidsfunctionarissen niet te merken is, zit Financiën zeer krap bij kas.

Er is een 'akkoord' bereikt, maar velen zijn niet tevreden. De COL-bonden hebben de acties niet opgeschort, maar verlaten om 11.00 uur de werkplek. De COL wil de afspraken die zijn gemaakt zwart op wit zien. Zij geloven de regering niet op haar woord. Diverse andere bonden zijn echter netjes weer aan het werk, want hun zaken zijn wel rond. Met de veiligheidsbonden en ook met de bonden uit de gezondheidssector zijn er aparte afspraken gemaakt. Zij hebben hun toelagen. Ook de Surinaamse Politie Bond heeft apart onderhandeld en krijgt extra betalingen.

Wie er helemaal bekaaid van afkomen, zijn de leerkrachten. Die hebben een zeer laag salaris. Het verruimen van de belastingschijven zal hen ook niet veel helpen, want tot SRD 7.500 wordt er geen belasting betaald. De meeste leerkrachten verdienen gemiddeld rond de SRD 8.000. En daarmee kunnen ze het hoofd niet boven water houden. De demotivatie is dan ook bijzonder groot. Zo erg dat de FOLS-bonden, die in Ravaksur-verband met de regering onderhandelden ook de straat zijn opgegaan, want het resultaat laat te lang op zich wachten. 

Zelfs de bureau-ambtenaren hebben een beter vooruitzicht, want zij hebben nog een fikse twk tegoed. Er zijn te grote verschillen tussen de bonden die met elkaar samenwerken. De regering heeft het meeste rekening gehouden met de veiligheidsbonden. Er zal iets gedaan moeten worden aan compensatie van onderwijsgevenden, want per slot van rekening leren zij de kinderen het woord begrijpen, lezen en schrijven. Zonder deze basis blijft er niks over dan holle frasen waar het woord niet bekrachtigd wordt door de daad. Onderwijs is de basis van ontwikkeling, maar niet eens een schooljaar kan goed worden opgestart. Gaan we weer te laat boos worden!

Nita Ramcharan