“Breaking news. Eerst een borrel, dan vertel ik jullie het grote nieuws.”
“Weten we al: Ivan Fernald is officieel uit de NPS getreden.”
“Ik geef hem groot gelijk: als je al jaren door een poepejantje als een ondrofutu wordt behandeld, is het de hoogste tijd om die bobojantje met z’n poepejantjerij maar te laten.”
“Helaas, daar gaat weer een kanjer van die eens zo glorieuze partij.”
“Ivan was al bij de formatie van de vorige regering de beste keuze voor de post van minister van Onderwijs.”
“Maar nee, omdat hij geen likker was van Zijne de Heiligheid de Alomheersende voorzitter, omdat hij in het belang van de partij kritisch was, werd hij steeds overgeslagen.”
“En ook deze keer wordt Ivan overgeslagen als kandidaat-minister ten gunste van een of andere dromer van buiten die de interne structuren van de Groene partij en ons onderwijs nauwelijks kent.”
“Ach, allemaal storm in een glas water. Meneer wilde gewoon minister worden en is daartoe niet gekandideerd en trekt zich daarom uit ontevredenheid terug uit de partij.”
“In zijn geval is hij de meest competente voor de job van minister van Onderwijs. Kijk wat voor ravage de vorige keuze van voorzitter Bobojantje op Onderwijsgebied tot gevolg had.”
“Eens te meer een teken dat de functies van partijvoorzitter enerzijds en President en Veepee anderzijds losgekoppeld moeten worden.”
“Helemaal goed. En ook dat doorschuiven van gekozen DNA-leden naar een ministerspost moet bij wet verboden worden: óf je gaat voor DNA-lid, óf niet en je zegt bij verkiezingswinst voor minister open te staan.”
“Klopt, dat doorschuiven is een vorm van wedden op twee paarden en het is kiezersbedrog. Men heeft op jou gestemd als parlementariër, lid van de wetgevende en controlerende macht.”
“Inderdaad, en niet om je DNA-zetel te gebruiken als springplank naar een ministerspost.”
“Ja,want daar draait het allemaal om: deel te kunnen worden van de regering,van de uitvoerende macht.”
“Ja, dan kan je flink met onze staatsmiddelen en natuurlijke rijkdommen gaan stoeien en sjoemelen.”
“Door dit soort boeftige regeringen  zijn we de afgelopen 50 jaar gezakt van een van de welvarendste landen in het Caribische gebied naar een van de armsten.”
“En deze neergang wordt voortgezet; zie vele van de kandidaat-ministers. Mijn hemel, wat een afgang is dat. Op een paar na, is het gewoon om te huilen.”
“Zie je wat voor onbenul kandidaat is voor de sleutelpost in de regering, namelijk Financiën?"
“Als je niets beters had, laat Stanley voorlopig als demissionaire minister.”
“En wat gaat die waardeloze modepop daar op Defensie doen? Mijn goede genade…”
“Ik begin Mathoera daar nu al te missen. Poti Defensie-orga van ons.”
“En ambtelijke toppers van BUZA hebben zich openlijk gekeerd tegen die kandidaat De Bouwvallige, kampioen van de naschoolse opvang, die lekker reizend ons buitenlands beleid een nieuw gezicht zal geven.”
“En die nog steeds hoog springende Pastor gaat onze Volksgezondheid uit het slop trekken? Zijn jullie vergeten welke waardeloze winkelier de grootste onbenul daar tijdens de Paarse regering op Volksgezondheid is geweest?”
“En toen kwam onze jonge ambitieuze vriend Amar daar; die joeg als eerst de goed presterende Cubaanse volksdoktoren weg en maakte de One Stop Shop, de diabetenhulp Hulp kapot.”
“Daarom schreef een student van het zesjarige Lyceum in het eerste lustrumboekje van de school in 1971: ‘Dit land heeft één grote vijand; niet het kapitalisme, niet het kolonialisme, maar zijn regeringen die bestaan uit profiteurs en volksmisleiders. […] Voor hen is belangrijker met politieke tegenstanders te kijven als oude wijven. Voor hen is het belangrijker om de rassen in dit land tegen elkaar op te hitsen om zodoende verdeel- en heerspolitiek toe te passen. Zij van de regering verpesten de jeugd, langzaam maar zeker. […] Willen ze dat, die regeerders? Zien ze dat niet in? Zijn ze blind? Zij zijn onze vijanden!” 
“Dat lijkt vandaag de dag geschreven en niet meer dan 50 jaar geleden.”
“Vandaar dat er alom teleurstelling was te bespeuren toen de lijst met kandidaat-ministers van vooral de Paarse partij werd gepubliceerd.”
“Tja, we zullen ermee de komende vijf jaren leren leven, zoals we met de vorige regering en de daarvorigen hebben gesukkeld: een paar bonjo’s voor ons, wat laplapu hier en daar, verwaarlozing en onderling geruzie alom en de goede stukken vlees voor de kleine kring likkers en hikkers rond den almachtige partijvoorzitters.”
“Daarom geef ik freelance journalist Leeuwin groot gelijk met vele passages uit zijn column op Sterrennieuws van 11 juli jongstleden, zoals: ‘De eerste stappen richting een nieuwe regering zetten geen inspirerende toon. De oude politieke cultuur is helaas nog springlevend.”
“Tja,wat hadden we anders verwacht? Dat door een verkiezing een cocosnootboom in een manjaboom zou veranderen, al hadden sommige politici zo heilig beloofd dat den b’o kenki a tori?”
“Dan stelt de heer Leeuwin: ‘De politieke koehandel is begonnen. Eerst om de ministersposten, straks om de directeuren, raden van commissarissen en andere invloedrijke functies.”
“Maar dit geregel is toch al tientallen jaren zo? Zie dat artikel van die Lyceist uit dat Lustrumboek.”
“Maar als we die cocosnootboom niet gaan kunnen veranderen in een manjaboom, wat moeten we dan doen om hieruit te komen?”
“Leer leven met die cocosnootboom. Ga je energie niet stoppen om die cocos in een manja te veranderen; het is een waste of time.”
“He? Dan gaan we ermee blijven zitten”
“Dat zie je toch al de afgelopen 50 jaren? En politieke oplichters gaan ons steeds pakken met de beloften dat ze dat gaan veranderen.” 
“Maar ze weten toch donders goed dat ze dat niet gaan kunnen doen?”
“Natuurlijk weten ze dat, daarom zijn het politieke oplichters. Ze overtuigen ons, de goedgelovige kiezers, dat ze het wel gaan kunnen, of nog een termijn nodig hebben om het nu echt af te ronden. En zie: we trappen er weer eens een keer lekker in. Net als met je blote voet in een verse hondendrol.”
“Dan moeten we niet meer naar de stembus gaan, zoals zowat 30% van de stemgerechtigden bij de onlangse verkiezingen thuis is gebleven."
“Neeee! Doorgaan met gaan stemmen, maar vanaf dag één na de stemming flink achter hen aan zitten dat ze niet met die goedkope smoesjes en jaknikkers en incompetente kandidaten voor het ministerschap komen. En regels eisen die de politieke macht van de President en VeePee verminderen.”
“Dus we  moeten eisen om die cocosboom te ordenen, van rommel en dode takken te ontdoen, droge vruchten weghalen en de grond onder de boom bemesten.”
“Ja, dat is het eerste om te doen, in plaats van te dromen en maar te dromen over hoe we alles met oil and gas gaan veranderen in een manjaboom.”
“Daar wil ik een toast op uitbrengen. Proost.”
“Ik ook.”
 
Rappa