Bij het zien van de EO-documentaire Beste meneer Bouterse van Ananta Khemradj kreeg ik een brok in mijn keel. Ik kon het niet laten mijn tranen de vrije loop te laten. Ik kon haar pijn voelen. Het onbegrip van enkelen die haar niet wilden begrijpen; die niet op hét niveau zaten waar zij al was. Bij mij rees de vraag: ‘is dit het begin van een nieuw Suriname? Een Suriname waar jonge mensen als Ananta Khemradj Suriname verlost van de eeuwenoude strijd tussen ‘zij’ en ‘wij?’ Een land, verlost van de oude politiek die ons land geen meter vooruit gebracht heeft.

Een land van de Pengels, Lachmons, Findlays, Soemita's, Arrons, Boutersen, Venetiaans, Santhoki's en Brunswijks die geen meter vooruitgekomen is na al die jaren!
(Met uitzondering van een regeerperiode o.l.v. de regering-Wijdenbosch konden wij terugkijken naar een korte periode van ontwikkeling: 2 noodzakelijke brugverbindingen die economische groei hebben gebracht richting oost- en west Suriname; Para-Industries die honderden mensen werk verschafte; het begin van NV Staatsolie Suriname onder leiding van Eddy Jharap; Grassalco Industries; Sappenfabriek Suriname).

Hier blijft het bij: opeenvolgende regeringen vonden het toen nodig Para-Industries af te bouwen (weg export en werkgelegenheid); de sappenfabrieken werden ontmanteld door weer een regering die vond dat zij liever importvergunningen kon verstrekken aan partijgenoten, dan door zelf te exporteren. Ik kan het rijtje afgaan, maar zou wederom als cliché worden gezien: elke Surinamer weet het: geen enkele regering die dit land ooit heeft gehad, is in staat geweest nationale ontwikkeling te brengen voor een bevolking van nog geen 600 duizend mensen.



En dan zie ik hen zitten; prachtige, jonge mensen onder lampen in de natuur; debatterend en in dialoog met elkaar over de toekomst van hun land. Hoe het anders zou kunnen; hoe het anders zou moeten!
 
Leidend was bij hen het adagium van ‘hoe verder’ en ‘wat moeten wij veranderen?’ Zij zochten naar antwoorden en oplossingen, dialogiserend en onderzoekend waarom 8 december nooit meer mag gebeuren! Hoe het zover heeft kunnen komen en toch kijkend naar de toekomst. Wat een verademing hen te zien en te horen!  

Ik wilde het uitschreeuwen: “beginnen jullie een nieuwe politieke beweging (geen partij, maar een beweging!). JULLIE ZIJN HET ANTWOORD; JULLIE ZIJN DE OPLOSSING IN 2025!

Zij moeten zich ontdoen van de oude, verkalkte, etnische politiek, geleid door charlatans en gelukzoekers; omhooggevallen figuren zonder moraal, die meer kapot maken dan bouwen. Mijn motto voor hen is: Nemen jullie je land terug! Dwars door alle barrières heen. Breng rechtvaardigheid en gerechtigheid terug in Suriname, waar elke Surinamer zich gehoord voelt.
(In Spijkenisse, Nederland waar ik inmiddels al 44 jaar woon, heb ik het voorrecht gehad om een nieuwe politieke beweging van jongeren te zien ontstaan bij de laatst gehouden gemeenteraadsverkiezing. Zij noemen zich Jong Nissewaard. Hoogopgeleide jongeren uit alle bevolkingsgroepen en genders die een andere samenleving nastreven op basis van een totaal andere vorm van politiek bedrijven. Jongeren met een heldere visie, knowhow en kennis van zaken.  En het meest belangrijke: jongeren met een hoogstaand moreel karakter. Het laatste is dé basis en kracht om succesvol te zijn als politici. Ik heb het voorrecht mijn huis open te stellen voor hen om van tijd tot tijd bij elkaar te komen om ideeën uit te wisselen en te adviseren, vooral op het terrein van de politieke moraal! Want dát ontbreekt er in het politiek landschap in bijkans alle landen).

Terug naar de foto die veelzeggend is. Is dit het begin? Dit dé oplossing voor Suriname? Zullen zij het zijn die het verschil zullen uitmaken in 2025?  Ik hoop het van harte. Aan hen zou ik het advies willen meegeven: begin een nieuwe politieke beweging. Verzamel alle leeftijdsgenoten vanaf 18 jaar en gaan jullie ervoor. Het is jullie land; jullie toekomst. Bevrijd jezelf van de oude politieke ezels en waag de sprong naar de toekomst! Voor jullie kinderen en kleinkinderen.

Ik maak een diepe buiging met veel respect voor Ananta Khemradj... en hoop dat er meerderen zullen opstaan in Suriname én in Nederland om het verschil te maken in 2025.

Colvin Overdiep
coverdiep@protonmail.com