Paul Somohardjo, voorzitter Pertjajah Luhur.
Paul Somohardjo, nu voorzitter van Pertjajah Luhur (PL), was 46 jaar geleden parlementariër. Hij vond toen dat de onafhankelijkheid niet goed was voorbereid. Terugblikkend op 46 jaren onafhankelijkheid zegt Somohardjo, "dat wij als samenleving hieruit lering moeten trekken om geen overhaaste besluiten te nemen en zaken niet te onderschatten". Het is een harde les voor Suriname, maar hij is niet pessimistisch. “Gebeurd is gebeurd en gedane zaken nemen geen keer.” Somohardjo meent dat het nu niet de tijd is om achteruit te kijken, "maar dat wij vooruit moeten blikken en met een nieuwe start moeten beginnen". Hij is er stellig van overtuigd dat met vereende krachten de regering Santokhi-Brunswijk, Suriname weer gezond kan maken.

Somohardjo memoreert dat ten tijde van de onafhankelijkheid hij vaak genoeg is bestempeld als te zijn a nationalistisch. Zijn tegenstand had meer te maken met de manier waarop de onafhankelijkheid van Suriname zou plaatsvinden. Het hele gebeuren was onvoorbereid. “Het was niet eens vóór, noch tijdens de verkiezingen van 1973 aangegeven,” onderstreept Somohardjo. Hij vond de termijn van de onafhankelijkheid veel te kort. Ook ontbrak er een deugdelijke in elkaar geslagen grondwet van Suriname. Erger nog, zelfs de landsgrenzen waren niet afgehandeld en tot op de coördinaten nauwkeurig aangegeven.

Nadat de verkiezingen voor de Staten van Suriname in november 1973 waren gewonnen door de Nationale Partij Kombinatie (NPK), kwam de regering Arron tot stand. Zij kondigde vrij onverwacht op 15 februari 1974 de onafhankelijkheid aan en wel voor 1 januari 1976. De PL-voorzitter geeft aan dat hij strijd heeft geleverd, dat de Surinamers hun rechten bleven behouden als Nederlandse staatsburgers die zij hadden voor de onafhankelijkheid. “Wij waren niet trots op het Nederlanderschap, maar wilden slechts onze rechten als Nederlanders behouden”. Echter degenen die voor de onafhankelijkheid niet weg konden naar Nederland, zijn hier blijven verpauperen.

Somohardjo heeft ondanks de wrange vruchten van de onafhankelijkheid van Suriname, toch alle gebeurtenissen na 1975 overleefd! Hij doet zijn petje af voor de regering Santokhi-Brunswijk, die de vriendschapsband tussen Suriname en Nederland weer heeft verstevigd en dat degenen die hier zijn geboren zonder visum mogen afreizen. Volgens de PL-voorzitter "moeten wij de Surinaamse-Nederlanders niet als toeristen behandelen, maar als gelijkwaardige burgers. Dankzij de ondersteuning van familie uit Nederland lukt het velen om deze harde tijd te overbruggen".