Kordaat optreden teamgenoten Eriksen.
Foto: voetbalzone.nl
De Deense voetballer Christiaan Eriksen ging na ongeveer 45 minuten voetbal alarmerend naar de grasmat in een EK-wedstrijd. Alerte teamgenoten snelden naar hem toe, zorgden ervoor dat zijn tong niet terug kon vallen en hielden hem voor zover mogelijk in een zijligging, terwijl de medische staf intussen erbij werd gehaald. De manier waarop Eriksen naar de grond zeeg, maakte duidelijk dat hij met een ernstige gezondheidscrisis te maken had. Ware het niet dat zijn teamgenoten een grote mate van alertheid aan de dag hadden gelegd, dan had hij het hoogstwaarschijnlijk niet gehaald.

Dit geval is een leermoment voor zowel spelers en staf van de voetbalverenigingen hier te lande, maar meer nog ook voor de spelers en staf van de nationale selectie en de bond. Hoewel de medische staf ontzettend belangrijk is geweest voor Eriksen, moet de eerste hulp die geboden is door teamgenoten, niet uit het oog worden verloren. De speler die ingooide en de tegenstander, hadden meteen door dat het niet goed ging met Eriksen en sloegen alarm. De aanvoerder toonde tegenwoordigheid van geest door te voorkomen dat Eriksen's tong zou terugvallen, waardoor zijn luchtweg geblokkeerd zou worden en hielp hem gedeeltelijk op zijn zij. Ik vraag me af of de Surinaamse voetballers getraind zijn om zulke situaties niet alleen te herkennen, maar ook om eerste hulp te verlenen. Heeft de Surinaamse voetbalbond de beschikking over deskundigen die aanwezig zijn bij nationale en internationale wedstrijden en de uitrusting (defibrillator en zuurstofmaskers), voor het geval zoiets zich mocht voordoen?

Zoals we weten is onlangs een jonge Surinamer, voormalige speler van ons nationaal elftal, op het voetbalveld overleden. Nu zou er gezegd kunnen worden dat de gewezen voetballer gediagnosticeerd was met hartproblemen. Maar als we de berichten mogen geloven was van Eriksen niet eerder bekend dat die hartproblemen had. We moeten na dit voorval niets aan het toeval overlaten om voorbereid te zijn op zulke levensbedreigende calamiteiten. Nu we beroepsvoetballers in de nationale selectie hebben die vaak ongelooflijke snelheden ontwikkelen, moeten we er serieus werk van maken om goed voorbereid te zijn, zodat we niet onaangenaam verrast worden door het noodlot. Onverwachte situaties kunnen zich altijd voordoen, maar zoals we in het onderhavige geval hebben gezien, hoeft het niet fataal af te lopen als er onmiddellijk wordt ingegrepen.

Als er getalmd wordt, kan de speler zeer nadelige gevolgen ondervinden (Nouri Abdelakh) of zelfs bezwijken (Marc-Vivien Foé). We moeten leren uit situaties die op internationale fora plaatsvinden en zorgen dat we niet door nalatigheid overvallen worden en spelers aan onnodige risico's blootstellen. SVB zorg dat alles in orde is om indien nodig, zulke calamiteiten zo goed mogelijk op te vangen.

Mireille Hoepel