Ik vermag niet in te zien op welke wijze ik aan de integriteit van Ruben Ravenberg PH.D. MBA ben gekomen, conform zijn bewering op 31 mei op Starnieuws. In zijn artikel van 24 mei vermelde hij het totaalaantal stemmen dat enkele partijen bij de verkiezingen-2020 hadden verkregen. Deze getallen waren in overeenstemming met de uitslag van de verkiezingen zoals die door het Centraal Hoofdstembureau (CHS) waren vastgesteld. Bij de getallen van ABOP en PL bleek echter een wijziging. Vandaar mijn vraag, waarom Ruben Ravenberg stilzwijgend het aantal stemmen dat de ABOP verwierf - volgens het CHS - gewijzigd heeft. Van Dale geeft aan dat stilzwijgend niets anders betekent dan iets niet uitdrukkelijk kenbaar maken. De heer Ravenberg heeft niet aangegeven waarom hij afweek van de getallen van de autoriteit op dat deel van de verkiezingen, het CHS. Academici dienen nadrukkelijk aan te geven waarom ze afwijken van bronnen die zij gebruiken; expliciteren heet dat.

Natuurlijk weet ik dat ABOP met PL een lijstverbinding zijn aangegaan. Sterker nog op 19 november 2016 heb ik tijdens het NPS-symposium Nieuwe Perspectieven voor Suriname! de partij geadviseerd om een lijstverbinding aan te gaan. Dit advies gaf ik als reactie op het verbod van de toenmalige machthebbers op pre-electorale combinaties. Overigens ben ik zelf niet zo gecharmeerd van pre-electorale combinaties, maar het ging mij om de wijze waarop dit verbod tot stand kwam en de kennelijke bedoeling daarvan. Mijn vraag aan Ravenberg was een simpele: Kan de schrijver aan de lezers duidelijk maken hoe hij aan het gewijzigd getal van ABOP komt?

Hardeo Ramadhin is sinds enkele verkiezingen een gezaghebbende bron qua cijfermateriaal en analyses van onze verkiezingen. Komen de getallen van Ramadhin of van Ravenberg? Overigens zie ik in het artikel van Ravenberg van 31 mei enkele letterlijke citaten uit een artikel van Ramadhin dat op 9 september 2020 in Dagblad Suriname verscheen onder de titel Lijstverbinding tussen PL en ABOP zorgt voor 3 extra zetels … . Dit maakt de vraag waar Ravenberg de getallen vandaan heeft nog dringender.
Maar als u wilt komen tot een vergelijking van een zetelverdeling op basis van het stelsel van landelijke evenredige vertegenwoordiging tussen deelnemers aan een verkiezing, dan getuigt het niet van eerlijkheid wanneer u de getallen van partijen die op ‘eigen’ kracht stemmen verkregen hebben te vergelijken met het aantal stemmen van uw partij verkreeg d.m.v. een lijstverbinding. 

Het is Ravenberg toch bekend dat samenwerking van politieke partijen in het huidige stelsel electoraal voordeel met zich meebrengt. Dit voordeel mag toch niet – middels allerhande constructies achteraf -  op conto van één partij geschreven worden. Het begrip bandwagon effect – waarbij kiezers graag stemmen op vermeende winnaars - is Ravenberg toch bekend?
Sterker nog. Op grond van de actie Stem Slim kan de VHP de stemmen die in 2020 zijn behaald niet claimen als stemmen van slechts VHP-ers of VHP-sympathisanten. De Stem Slim actie was gericht tegen continuering van het “NDP-beleid”. En zo waren veel op de VHP uitgebrachte stemmen in feite anti-NDP stemmen.

Waar het de Ravenberg om begonnen was in zijn artikel van 24 mei was om aan te tonen dat invoering van landelijke evenredige vertegenwoordiging nauwelijks wijzigingen zou brengen in het zetelaantal van de verschillende partijen. De vraag of de landelijke evenredige vertegenwoordiging spoedig zal worden ingevoerd wordt op 31 mei door hem beantwoord op grond machtsdenken. Natuurlijk mag elke persoon kiezen voor machtspolitiek, maar ik denk dat wij met participatieve politiekvoering verder zullen komen. Luisteren naar en het serieus overwegen van stellingen en argumenten van medeburgers, ook als ze afwijken van uw stellingen en mening.

Het lijkt mij dat meer mensen in Suriname zich zullen moeten bezighouden met de werking van kiesstelsels. Wij hebben in Suriname de neiging ons te veel bezig te houden met de dingen van de dag zonder de fundamentele vraagstukken aan te pakken. In de artikelen 1, 52 en 55 spreekt de grondwetgever over volkssoevereiniteit, dat de politieke macht bij het volk rust en dat De Nationale Assemblee de wil van het volk tot uitdrukking moet brengen. Als echter politieke partijen niet optimaal functioneren; de representativiteit van de uitslag van de verkiezingen steeds meer een farce blijkt dan blijven genoemde artikelen uit de Grondwet steeds meer holle frasen. Het is aan het volk om de letters uit de grondwet tot leven te brengen. Het realiseren van een zo representatief mogelijk kiesstelsel is daartoe een gebiedende eis.

Hans Breeveld