De hoge verwachtingen vanuit de samenleving naar de gekozen regering Santokhi/Brunswijk zijn danig aan het afzwakken en transformeren zich hoe langer hoe meer tot verontwaardiging en desillusie over het ontbreken van niet alleen de beloofde daadkracht en aanpak van gepleegde corruptie maar van eigen corruptiegevoelig (o.a. nepotisme en vriendjespolitiek) handelen. Markant daarbij is een aantal recente benoemingen van leden van rvc’s etc.. Het volk eist en verlangt na jaren van corruptie gijzeling door de regering Bouterse/Adhin fatsoenlijk en integer bestuur vrij van nepotisme en vriendjespolitiek. Alles wat enigszins riekt naar corruptie wordt daadkrachtig afgewezen!

Ieder constructief-kritisch geluid en alle oprechte kritiek wordt tegenwoordig door de zittende regering geheel onterecht afgedaan als te zijn afkomstig van tegenstanders die ondermijnend bezig zouden zijn. Met dit verdedigingsmechanisme poogt men het gemis aan rechtvaardigingsgronden bij het eigen handelen goed te praten en/of te maskeren.

De echte tegenstanders gelieerd aan de vorige regering Bouterse/Adhin houden goedkeurend de kaken stijf op elkaar bij de door het volk fel bekritiseerde softe aanpak van de corruptie en de recente benoemingen en verwelkomen eerder een corruptiegevoelig dan een integer optreden van de regering. Zij zullen op het punt van de corruptie waar zij zich zo flagrant en hufterig aan hebben vergrepen ten koste van het volk, nimmer constructief-kritisch zijn naar de zittende regering. Hoe meer blunders en fouten deze regering maakt en daardoor steeds meer aan populariteit en geloofwaardigheid inboet, des te meer zal het kamp van de obstructieve tegenstanders dit kritiekloos toejuichen. 

President houdt u dus op met schijnargumenten (‘afzagen van de stoelpoten’) constructief-kritische geluiden ter verbetering af te doen als ondermijnend. Dat raakt kant noch wal!!

U geeft daarmee aan dat u aan het vervreemden bent van het oprechte en loyale deel van het kiezersvolk waaraan u de tijdelijke zetel dankt en waar ook u wellicht zo apetrots op bent. Uw vertoond optreden leidt tot een steeds grotere kloof tussen de kiezer en U (gekozene). Hoewel nog loyaal, brokkelt het door u gewekte vertrouwen steeds verder af door gebrek aan leiderschap.

Trendbreuk
Met de door voorzitter Santokhi briljant ingezette succesvolle de-etnisering binnen de VHP en de overtuigende verkiezingsbeloften op het vlak van corruptiebestrijding en good governance is een nieuwe toon en daarmee een nieuwe trendverwachting gewekt welke door de recente controversiële nepotistische benoemingen van Leo Brunswijk en mevrouw Santokhi (geheel strijdig met de Grondwet, de Anti-corruptiewet, de statuten van Staatsolie maar bovenal strijdig met gedane verkiezingsbeloften) is afgezwakt. De overeenkomst (in beide gevallen nepotisme) bij de benoemingen suggereert inderdaad dat deze een uitvloeisel is van de (inmiddels tot cliché verworden) kreet ‘eenheid van beleid’.
  
Een collectieve actie (overeenkomstig de aangifte tegen Andy Rusland/EBS) uit de samenleving waarbij een breed gedragen collectief als eiser de onderhavige controversiële (corruptiegevoelige) benoemingen aan de rechter ter beoordeling voorlegt, is een kwestie van tijd. De gemeenschap verlangt dat niemand, de president en vicepresident incluis, zich boven de wet stelt. De intrekking van de met nepotisme omgeven onrechtmatige benoemingen is geboden, de kiezers hebben hier uitdrukkelijk niet voor gestemd! Een eventuele poging tot opportunistische aanpassing van de statuten van Staatsolie zal de onrechtmatigheid van de benoemingen niet aantasten.

Prominent is de trendbreuk die manifest is door het kritische bewustzijn bij een groot deel van de door corruptie getraumatiseerde samenleving. Iedere corruptiegevoelige actie van de regering stuit op weerstand van datzelfde constructief-kritische deel van de gemeenschap. In het verlengde daarvan wordt van de volksvertegenwoordigers in DNA direct verwacht dat zij conform hun parlementaire rol en plicht de regering snel en kritisch aan de tand zullen voelen over de kwestie van de omstreden benoemingen (en voorkomende integriteitskwesties).

Met name van voormalige exponenten-critici als Jogi, Belfort, Etnel maar ook van nieuwelingen als Cedric van  Samson wordt door de samenleving een onderscheidende en kritische rol verwacht. De belofte geen monddood verlengstuk van de regering te zijn deden zij plechtig. Het advies aan hen is dat zij hun kritische stem niet laten onderdrukken door broodvrees (angst niet herkozen te worden). Integendeel zullen met de huidige alerte en goed geïnformeerde vierde macht, juist die parlementariërs politiek op lange termijn overleven die direct en overtuigend zullen bijdragen aan het zelfreinigend vermogen van de politiek en de regering.    

Volksvertegenwoordigers en regering, u bent gewaarschuwd:
‘the trouble with most of us is that we’d rather be ruined by praise than saved by criticism’   

drs. Roberto Manniesingh