In de eerste helft van 2018 werd Suriname plots geconfronteerd met een korfbalselectie die zich geplaatst zou hebben voor de wereldkampioenschappen korfbal die in 2019 gehouden zouden worden in Zuid-Afrika. Er zou in Nederland een korfbalselectie bestaande uit sporters met Surinaamse roots, actief zijn. Deze jonge sporters die in Nederland korfballen, hadden in 2017 toestemming gekregen om onder de Surinaamse vlag te participeren. Voorafgaand aan het WK, heeft Team-Suriname - zo zal ik ze voor het gemak noemen - eerst beslag gelegd op het korfbal Pan-Amerikaanse kampioenschap dat in maart 2018 gehouden is in Colombia.

Deze sporters hebben Suriname op eigen initiatief positief op de kaart geplaatst. Geprikkeld door dit goed resultaat, stortten zij zich op de voorbereidingen voor het WK en gooiden hoge ogen naar een podiumplek. Hoewel een ereplaats niet gehaald werd, mag gesteld worden dat Team-Suriname goed van zich heeft afgebeten tijdens de mondiale krachtmeting. Suriname eindigde op zijn eerste WK in het algemeen klassement in een deelnemersveld van 20, op de zesde plaats.

Ik ging ervan uit dat de prestatie van Team-Suriname, een impuls zou geven aan sportminnend Suriname en dat de korfbalsport geherintroduceerd zou worden. Niets is echter minder waar gebleken. Jaren na de historische prestatie is er nog steeds niets te merken van verhoogde activiteit bij deze tak van sport. Het enige dat ik heb gehoord, is dat er een korfbalfederatie is opgericht en dat die in samenwerking met het sportministerie hier te lande, korfbal via de scholen wil ontwikkelen. In hoeverre deze wenselijkheid gestalte heeft gekregen, is mij onduidelijk. Is er misschien een rol weggelegd voor het Surinaams Olympisch Comité om te komen met een nationaal korfbalplan of voor de verschillende buurtorganisaties om de jeugd vertrouwd te laten raken met korfbal?

Team-Suriname heeft aangetoond dat geografische grenzen niet langer als obstakel gezien hoeven te worden, maar dat sporters ongeacht hun woonplaats, iets kunnen betekenen voor het land waarmee ze zich verbonden voelen c.q. weten. Er moeten korfbaltrainers worden opgeleid die geïnteresseerden kunnen begeleiden, waardoor er na verloop van tijd een nationale competitie kan worden opgezet. De besten uit deze competitie zullen het op termijn moeten overnemen van de huidige sporters, waardoor er continuïteit is. Deze korfballers hebben Suriname reeds naar een WK gebracht, dus moet nationaal nagegaan worden hoe dit positief resultaat vast te houden. Of is men al blij dat zonder investeringen Suriname op de kaart word geplaatst? Het zou jammer zijn als er geen follow-up word gegeven aan dit succes.

Mireille Hoepel