Brief van internist/oncoloog J. Loor aan de VMS over de situatie. Er zijn geen medicamenten om behandelingen zoals gepland, voort te zetten.
Geneesmiddelen die zeer dringend nodig zijn voor behandeling van patiënten, zijn er niet volgens de Vereniging van Medici in Suriname (VMS). De medici zeggen in een persbericht zich ernstig zorgen te maken over het gebrek momenteel aan belangrijke geneesmiddelen. Benadrukt wordt dat de artsen hun werk niet kunnen doen door gebrek aan bepaalde geneesmiddelen. Hoe graag zij de patiënten ook willen helpen, kunnen zij hen tijdelijk niet verder behandelen, met alle mogelijke consequenties van dien voor het herstelproces van de patiënten. Deze noodkreten zijn al eerder geuit, maar de tekorten blijven zich niet alleen herhalen, maar ook zijn er steeds meer tekorten op meerdere gebieden, ook t.a.v. medische verbruiksartikelen en het onderhoud en de vervanging van essentiële apparatuur in de ziekenhuizen.

Het meest schrijnende voorbeeld momenteel is het te kort aan chemotherapeutische middelen. Patiënten wachten reeds geruime tijd op deze middelen en hebben hun chemokuur, die nauwkeurig is uitgestippeld en vastgelegd in een behandelschema volgens een bepaald protocol om het genezingsproces zo goed mogelijk te laten verlopen, niet tijdig kunnen vervolgen; anderen kunnen nog niet eens beginnen met de chemokuur om dezelfde redenen, met alle gevolgen van dien. In 2019 heeft de oncoloog in het Diakonessenhuis stevig aan de bel getrokken om te wijzen op de ernst en gevaren van dergelijke tekorten, thans is het de beurt van de 2e oncoloog (er zijn slechts twee in Suriname) die ten einde raad aan de bel trekt voor nog steeds hetzelfde probleem (zie brief).

Wat de situatie nog ernstiger maakt volgens de VMS, is het feit dat de patiënten voor belangrijke diagnostische of controlerende ingrepen/onderzoeken zelf moeten betalen (niet weinig ook!), aangezien het Staatsziekenfonds deze kosten steeds vaker niet vergoedt en de patiënt of diens familie daardoor gedwongen wordt om het zelf te betalen. Ook daardoor ontstaat er vaak verdere vertraging in de diagnostiek /behandeling met alle gevolgen van dien. 

De VMS verwijst naar de inhoud van de brief van de oncoloog, de zoveelste noodkreet vanuit de zorgsector, die de artsen wel moeten uiten omdat de zieke mens daartoe veelal zelf niet in staat is en juist vertrouwen stelt in de behandelend arts. Als er geen prioriteit wordt gegeven aan het draaiend houden van de reeds lang gevestigde zorginstellingen, kan de zorg door geen enkele instelling meer worden gegarandeerd en heeft het grondwettelijk 'recht op gezondheid' vanuit de taak van de overheid geen betekenis meer. Zo ver zou geen enkele overheid het mogen of moeten willen laten komen.
De VMS doet dan ook een dringend beroep op de overheid om in goed overleg met de betreffende instanties herhaling van een dergelijke situatie te voorkomen.

Minister Antoine Elias van Volksgezondheid om een reactie gevraagd, zegt aan Starnieuws dat hij bereid is de VMS zo snel mogelijk te ontvangen om deze kwestie te bespreken.