De verkiezingscaravan van verschillende politieke partijen is al opgestart. De motoren worden warm gedraaid, terwijl president Desi Bouterse de verkiezingsdatum nog formeel moet bekendmaken. Velen kijken uit naar de laatste jaarrede die deze regering op maandag 30 september zal houden in De Nationale Assemblee. Suriname telt bijkans 40 politieke partijen. Als allemaal individueel zullen meedoen, aangezien vóór de verkiezingen geen combinaties mogen worden gevormd, zal de kiezerslijst meters breed zijn. Bij het Onafhankelijk Kiesbureau zijn al 36 geregistreerd. Strei!, Alternatief 2020 en nog enkele andere partijen moeten zich nog aanmelden als ze willen meedoen aan de verkiezingen. Daar is nog alle tijd voor.

Om een goed beeld te hebben, is het nodig om de partijen die Suriname rijk is, en op de lijst staan van het Onafhankelijk Kiesbureau (OKB), op te sommen: Kerukunan Tulodo Pranatan Inggil (KTPI), Nieuw Suriname, Democratisch Alternatief (DA'91), Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (PALU), Nationale Democratische Partij (NDP), Democratische Unie Suriname (DUS), Pertjajah Luhur (PL), Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP), Vereniging Basispartij voor Vernieuwing en Democratie, SEEKA, Nationale Partij Suriname (NPS), Unie van Progressieve Surinamers (UPS), Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE), Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV), Politieke Vleugel van de FAL, Broederschap en Eenheid in Politiek (BEP), Vrij Suriname, Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA), Permanente Voorspoed Republiek Suriname (PVRS), TREFPUNT 2000, Partij voor Democratie en Welzijn (PDW), Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelings Partij (ABOP), Plattelands Bewoners Partij, Nationale Unie, Baasa, Amazone Partij Suriname, De Nieuwe Leeuw, Broederschap in de Politiek 2011, Nickerie Volks Partij, Partij voor Duurzaam en Rechtvaardig Samenleven, Partij voor Democratie en Ontwikkeling, Nieuwe Stijl KTPI, Nationale Ontwikkelings Partij (NOP), Ontwikkeling Door Eenheid, Partij voor Integriteit Nationale motivatie en Gelijke kansen, Partij voor Recht en Ontwikkeling en Surinaamse Ontwikkelingspartij. 

Veel partijen die zich aandienen voor de komende verkiezingen, hebben als doel om de zittende regering, onder leiding van de NDP, naar huis te sturen. Het grootste doel van de paarse partij is om een derde termijn aan te zitten. Om de kansen hiervoor te vergroten, wilde de NDP slecht één wijziging in het kiesstelsel aanbrengen: geen pre-electorale combinaties toestaan. Stel je voor als de hele waslijst die voorkomt bij OKB zou gaan samenwerken met elkaar. Regeren is vooruitzien. Door de vele partijen die er zijn, zullen stemmen van kiezers versnipperen. Dat is bij de vorige verkiezingen  ook gebleken. De BVD bijvoorbeeld had in 2010 landelijk meer dan 13.000 stemmen behaald, maar kreeg geen enkele zetel. Andere partijen met minder, konden wel een zetel bemachtigen in het parlement. 

Het wordt zeer moeilijk om de NDP naar huis te sturen. Nu al zijn er overal paarse vlaggen te zien, terwijl de motoren nog stationair draaien. Een regering die aan de macht is en over veel middelen beschikt om de kiezers te paaien, zal niet door een verdeelde oppositie naar huis kunnen worden gestuurd. 28 zetels voor de oranje partij is buiten de realiteit. Realistisch gezien zal geen enkele individuele partij bij de komende verkiezing de meerderheid behalen. Om een regering te kunnen vormen, zal er hoe dan ook moeten worden samengewerkt. 

Hoewel er geen combinaties vóór de verkiezingen gevormd kunnen worden, zijn er nog genoeg mogelijkheden voor politieke partijen om een samenwerking aan te gaan. De vraag is of politici bereid zijn om hun ego terzijde te leggen en ervoor te kiezen om samen te werken door een nieuwe beweging op te richten. Samenwerken is tot nu toe een van de zwakste eigenschappen van politici gebleken. Als er geen grote bewegingen komen, zal er in elk geval na de verkiezingen wel samengewerkt MOETEN worden met elkaar. Het zal mij dan niet verbazen indien paars en oranje ineens wel samen door één deur kunnen gaan.

Nita Ramcharan