PALU-voorzitter Jim Hok
PALU-voorzitter Jim Hok vindt dat als de president een jaar voor de verkiezingen het gehele land moet aflopen om erachter te komen dat een heleboel zaken verbeterd moeten worden, dan is er iets goed mis in de wijze waarop het land bestuurd is geworden in de afgelopen periode. Ook wordt dan duidelijk zijn dat de NDP strikt genomen geen voorstander is van decentralisatie van bestuur. Want anders zou die partij het bestuur van het land werkelijk decentraliseren en de mensen ter plaatse zelf betrekken bij het beleid, zoals de PALU al sinds 1977 heeft bepleit.

"Dat is eigenlijk wat er mis is. Dat de burgers zelf niet kunnen bepalen wat er moet gebeuren in hun eigen woonomgeving. Dat ze ook de middelen niet krijgen om die zaken te realiseren en dat er weer een zeer goedhartige man, de voorzitter van de toevallige regeringspartij, toevallig ook in verkiezingstijd, uit Paramaribo nodig is voordat er werkelijk iets kan gebeuren. Dat is dan wat er verkeerd is", stelt de PALU-topman.

"Met het optreden van de president laat de NDP nadrukkelijk zien dat zij zelf de VERNIEUWING VAN DE BESTUURLIJKE ORDE, die voor het eerst in het Manifest van de Revolutie is geformuleerd, op geen stukken na heeft begrepen. Ook niet toen dit later bij de oprichting van de huidige regeringspartij is overgenomen als een van de grondslagen daarvan.

Vanuit het inzicht dat wij iedereen moeten betrekken bij het bestuur en dat het volk meer greep moet krijgen op haar eigen ontwikkeling, heeft de PALU al in haar eerste verkiezingsprogramma (Nationaal Urgentie Programma 1977) het begrip ‘Decentralisatie van bestuur’ geïntroduceerd," brengt Hok in herinnering.

In de periode vóór de onafhankelijkheid, toen Suriname nog onder Nederlands bestuur viel, was dit bestuur met alle bevoegdheden volledig gecentraliseerd in Paramaribo. Dat was natuurlijk nodig, omdat het de toenmalige eigenaren vooral ging om ‘controle’ te hebben over alles. Eigen initiatieven werden niet op prijs gesteld en zelfs sterk ontmoedigd, meent de politicus. Met het onafhankelijk worden van Suriname in 1975 is er volgens de PALU juist behoefte ontstaan aan een totaal andere benadering.

"Een onafhankelijk Suriname heeft er juist behoefte aan dat de burgers overal in het land actief worden betrokken bij de ontwikkeling van hun land. Vandaar de introductie van het begrip ‘decentralisatie van bestuur’, als instrument om de ontwikkeling van gebieden buiten Paramaribo te helpen stimuleren. Uitgangspunt daarbij is dat regionale behoeften in de regio zelf het beste worden aangevoeld. En dat regionale problemen het beste door de regio zelf kunnen worden opgelost. Binnen de richtlijnen van de nationale overheid moeten volgens de PALU de bewoners zelf hun prioriteiten stellen en zelf beslissen over de oplossing van hun regionale problemen."

"En wat zien we nou gebeuren, anno 2019? In plaats van de 26 zetels, de meerderheid, in De Nationale Assemblee te gebruiken om de volledige decentralisatie van bestuur af te dwingen, werkt ook de NDP in de hand dat de mensen afhankelijk blijven. Want dan kan zo af en toe, en dan vooral vlak voor de verkiezingen een mooi gebaar worden gemaakt met het realiseren van zaken die de mensen daadwerkelijk nodig hebben. Zaken die zij waarschijnlijk zelf allang zouden hebben opgelost wanneer ze daartoe in staat waren gesteld via een correct decentralisatiebeleid. Dat ‘afhankelijk houden’ van de burgers is toch juist iets dat we zo nadrukkelijk hebben afgekeurd van de Nederlandse bazen vóór de onafhankelijkheid en de oude politiek daarna? Foei toch regering, foei toch NDP!", is het oordeel van Jim Hok.