Suriname in de schijnwerpers: de tragikomedie van deze week (11)

Welkom bij de nieuwste aflevering van de Surinaamse politieke soap. Waar politieke plotwendingen, verkiezingsstunts en bestuurlijke chaos de kijker blijven verbazen. Pak je popcorn en lees mee!

Surinaamse diplomaten mogen voortaan visumvrij naar de Benelux reizen. Geweldig nieuws voor de happy few met dienstpaspoorten! Maar voor gewone Surinaamse stervelingen zonder papieren in Europa is er minder goed nieuws: ze worden sneller teruggestuurd dan een vergeten paraplu in de regen. Ambassadeur Van Lierop stelt droogjes dat Suriname natuurlijk zijn eigen mensen moet terugnemen. Dat klinkt redelijk, behalve als je bedenkt dat deze mensen uit het land gevlucht zijn vanwege torenhoge prijzen en economisch wanbeleid. Nu ze weer binnengehaald worden, lijkt het eerder op een tragische cirkel van politieke schijnheiligheid.

Dew Sharman van de VHP had een boodschap voor iedereen die met een strafblad de politiek in wil: “Ga groenten planten of voetbal spelen.” Helaas lijkt deze oproep niet door te dringen bij bepaalde partijen, die blijkbaar hun kandidatenlijst vullen met figuren die meer op de opsporingslijst thuishoren dan in het parlement. Het gaat veelal om partijen met een P in de afkorting van hun naam. Hoe het kan dat politici die niet door de screening van de ene partij komen, moeiteloos een warm plekje vinden bij een andere partij? Misschien moet het KPS (Korps Politie Suriname) maar eens een zetel krijgen in DNA.

De regering heeft een speciaal 'Platform Grondzaken' opgericht om de chaos rond grondaanvragen aan te pakken. Maar laten we eerlijk zijn: als je in Suriname grond wil krijgen, moet je gewoon politicus worden. Terwijl gewone burgers jarenlang wachten op een stuk grond, krijgen anderen via 'de juiste contacten' binnen no-time hun papieren. Misschien zou het ministerie van GBB beter omgedoopt kunnen worden tot 'Grond Bemachtigen voor Bekenden'. Want als je een perceel wilt, moet je gewoon even de juiste mensen bellen.

Bij ABOP is de deur wijd open voor overlopers, of zoals we het in Suriname noemen: 'pre-electorale ondernemingszin'. Alice Amafo verliet ooit de partij om haar eigen politieke droom na te jagen, maar keert nu groots terug als ‘de echte Queen.’ Hoeveel koningen en koninginnen kan één partij hebben? Ook andere ex-VHP’ers sloten zich aan bij ABOP. De vraag blijft: staat de ‘O’ in ABOP voor ‘ondernemen,’ ‘overlopen’ of gewoon ‘opportunisme’? Misschien kunnen sommige politici de waarborgsom niet betalen of willen ze simpelweg zeker weten dat ze hun geld terugkrijgen na de verkiezingen. Want laten we eerlijk zijn: politiek in Suriname draait niet alleen om macht, maar ook om financiële overlevingsstrategieën en goudstaven.

De NDP presenteerde haar verkiezingsprogramma met twaalf strategische pijlers, waaronder corruptiebestrijding en transparantie. Klinkt mooi, maar op de dag ervoor stortte een brug in terwijl een NDP-campagneteam op bezoek was te Domburg. Het gevolg? Campagneleden in het water en een symbolische herinnering aan hoe zwak de fundamenten van de Surinaamse politiek soms zijn. Maar de NDP wist het slim aan te pakken: ze herstelden de brug meteen en gebruikten het als verkiezingsstunt. “Zie je wel, wij bouwen!”

Bronto Somohardjo kondigde aan binnenkort ‘bommen’ te laten vallen over corruptie. Hij wil onthullingen doen over schandalen waarbij miljarden verloren gingen. We vragen ons af: wil Bronto een politieke ‘zelfmoordcommando’ zijn of is dit stoere grappenmakerij? We wachten in spanning af, want laten we eerlijk zijn: politiek Suriname zonder corruptieschandalen is als Parbo bier zonder schuim.

Suriname heeft er in de persoon van Ravish Panchoe een nieuwe oogarts bij, en dat is goed nieuws. Want laten we eerlijk zijn: veel Surinamers zouden wel een oogonderzoek kunnen gebruiken. Misschien helpt het hen beter te zien, hoe ze al jaren voor de gek worden gehouden door politici die telkens met nieuwe beloftes komen en oude fouten herhalen. Maar ach, zolang de show doorgaat, blijven we kijken, lachen en af en toe huilen.