Allereerst wil ik de VHP feliciteren met haar verjaardag. Dit doe ik uit respect voor alle Surinamers, dus ook richting de VHP loyalisten, haar aanhang en sympathisanten. Het was prachtig te ervaren dat er zo grootst was uitgepakt. De contrasten tussen deelnemen in een coalitie of zitten in de oppositiebanken, werden hier duidelijk weerspiegelt. Als vergelijkingsmateriaal hanteer ik de meeting van 18 januari 2020 en de meeting van 18 januari 2025. Kijkt u alleen naar het aantal tenten, het aantal dienstvoertuigen, het aantal ambtenaren, de tijdstippen van het afsluiten van de openbare weg en het aantal toegetreden 'voormalige vijanden' van de VHP. Had de VHP toegang tot slechts dezelfde financiële middelen als in 2020, dan durf ik erom te wedden dat het soberder en kleinschaliger was opgezet. De voordelen van een coalitiepartner zijn en toegang hebben tot staatsmiddelen waren alom zichtbaar.

Volgens de voorzitter van de VHP is hij de grondlegger van de bromki dyari politiek. Dit kan hem zeker meegegeven worden, indien de president hem niet zou torpederen in dit streven. De president heeft voor de vorm sommige bevolkingsgroepen geaccommodeerd in het bestuurlijke systeem. Dit uit zich vooral de laatste tijd in het wantrouwen dat de president heeft in zijn eigen dreamteam van ministers en naar parastatalen, de uitspraken van coalitiepartners over het niet nakomen van beloften door de president als het gaat om een bepaalde etniciteit, tot het bestempelen van sommigen als 'terrorist' of het publiekelijk desavoueren van een minister. Ik geef de voorzitter van de VHP dus groot gelijk dat hij concludeert dat de VHP niet bundelt o.b.v. etniciteit, maar dat het de regering is die zijn bromki dyari gedachtegoed onderuithaalt.

Voorts geeft de voorzitter van de VHP aan dat niemand wordt overgeslagen voor de opbouw van dit land. Waar ligt het dan aan dat de president in zijn uitvoering bewust sommige personen en groepen uitsluit? Tijdens een persconferentie zei de president zelf dat mensen niet aan de kantlijn moeten staan en babbelen, maar dat ze hun krachten beschikbaar moeten stellen of naar Suriname moeten komen. Niet slechts op het kabinet moesten aankloppen, maar ook bij ministeries. 

Beste voorzitter van de VHP, als u voorbeelden wenst te ontvangen waaruit blijkt dat de president zich niet aan zijn woord houdt inzake bovenstaande, dan kan ik die persoonlijk met u delen. Ik heb vanuit mijn kant de president over dit soort ongewenste taferelen, inclusief rancune, schriftelijk geïnformeerd. Helaas blijft enige reactie vanuit zijn zijde uit. Misschien kunt u de president ook direct attenderen op het feit dat hij ministers niet moet beletten om personen uit te betalen voor verrichte arbeid. Neemt u ook in één adem mee de loze beloften van de president naar de diaspora toe.

De voorzitter van de VHP heeft zoveel goede ideeën en voornemens, maar uiteindelijk is het wel de president die dit allemaal voor hem, de VHP en de samenleving verpest. Volgens de voorzitter is het alleen de VHP die dit land kan redden, het vertrouwen kan uitstralen naar de burgers toe en voor vrede en rust kan zorg dragen. De realiteit is echter anders. De luchtbellen economische groei en stabiliteit laat ik even buiten beschouwing, want als voorzitter hebt u immers ook uw sponsoren te dienen en zal het woord KOOPKRACHTVERSTERKING niet als muziek klinken in de oren van menigeen.

Desalniettemin voorzitter, roep ik u op om alles in het werk te stellen om uw invloed aan te wenden om de president te adviseren, corrigeren en ondersteunen om zijn werk conform zijn ambtseed uit te voeren, zonder aanzien des persoon. Of ligt het niet aan de president, maar aan de onbetrouwbare adviseurs en ondeskundigen om hem heen? Vooralsnog voldoende stof tot nadenken voorzitter!

Robert Vishnudatt