Vlammen stijgen op uit fakkelinstallaties bij de Amuay-raffinaderij in Los Taques, Venezuela. (Foto: AP)
De recente overeenkomst tussen de Trump-regering en Venezuela over het beheer van 65 miljard vaten olie heeft zowel binnen de oppositie als onder harde aanhangers van de regering felle kritiek uitgelokt.

President Donald Trump kondigde vrijdagavond aan dat een door de VS geleide onderneming concessies krijgt voor 100 jaar op 17 olievelden, die samen meer dan een vijfde van Venezuela’s oliereserves bevatten. Trump noemde dit “de grootste olieovereenkomst in de wereldgeschiedenis.” Interim-president Delcy Rodríguez van Venezuela sprak over een investering van meer dan 100 miljard dollar in het land.

Beide regeringen hebben echter weinig details vrijgegeven over de uitvoering van de overeenkomst, de herkomst van de investeringen en de rol van PDVSA, het door sancties getroffen staatsoliebedrijf van Venezuela.

Juan Pablo Guanipá, een invloedrijk lid van de oppositie, zei dat buitenlandse investeringen essentieel zijn om de olie-industrie te herstellen na jaren van wanbeheer, en dat het akkoord potentie heeft om de activiteit te stimuleren. Tegelijk waarschuwde hij dat zolang dezelfde mensen die het land en PDVSA hebben vernietigd, het geld beheren, de situatie fragiel blijft.

Henrique Capriles, leider van een gematigde oppositiefactie, benadrukte de “vaagheid en corruptie” binnen de regering en stelde dat het akkoord juridisch onderbouwd moet worden volgens de grondwet. Hij vroeg wat de Venezolanen concreet van de deal gaan merken.

Venezolanen protesteren tegen de overeenkomst van de Amerikaanse president Donald Trump die de Verenigde Staten een aandeel geeft in de Venezolaanse oliereserves in Caracas. (Foto: AP)

Begin deze maand startten de regering en oppositie gesprekken over nieuwe verkiezingen, na de omstreden verkiezingsuitslag van 2024 waarbij Nicolás Maduro zich uitriep tot winnaar ondanks bewijs van een oppositiezege. Maduro en zijn vrouw zijn op 3 januari door Amerikaanse troepen gearresteerd en zitten in afwachting van hun proces in New York vanwege drugshandel.

De Trump-regering steunt nu Rodríguez, die wetten heeft aangenomen om buitenlandse investeringen in olie en mijnbouw mogelijk te maken. Oppositiepolitici vrezen dat Washington minder geneigd zal zijn om verkiezingen te pushen, omdat het belang heeft dat Rodríguez aanblijft voor de uitvoering van het olieakkoord.

Ook vanuit de Chavismo-beweging, sinds 1999 aan de macht, kwam scherpe kritiek. Rafael Ramírez, voormalig president van PDVSA en energie-minister, noemde het akkoord “de grootste roof in onze geschiedenis” en waarschuwde dat PDVSA hiermee zal eindigen als “slechts een contractbeheerder”.

Links activisten demonstreerden in Caracas tegen de “bewaking” door de VS, terwijl voormalige leden van de regeringspartij de overeenkomst bestempelden als een grondwettelijke schending en “het grootste olieverraadj” ooit.

Venezuela’s olieproductie daalde door mismanagement en sancties van circa 3 miljoen naar ongeveer 1,12 miljoen vaten per dag, minder dan een tiende van de productie van de VS.

Enrique Novoa, hoofd van de Venezolaanse petroleumkamer, gaf aan dat hoewel lokale bedrijven de details nog niet kennen, er optimisme is over elke steun aan de sector. Francisco Monaldi, olie-expert aan Rice University, waarschuwde dat de deal op korte termijn waarschijnlijk weinig effect zal hebben op de productie, met een verwachte stijging van minder dan 200.000 vaten dit jaar en iets meer in 2025.