Sinds de introductie van de slogan c.q. het logo “I ❤️ NY” in 1977 heeft de wereld met verschillende varianten daarvan kennisgemaakt. Steden, landen, districten, gehuchten - je kan het zo gek niet bedenken of burgers uiten hun waardering daarvoor door het woord ‘liefhebben’ te vervangen door het universele hart-symbool. Stormenderhand veroverde dit sjabloon, en de verschillende varianten die daarop gemaakt zijn, de wereld. Enkele varianten bestonden reeds in Suriname. 

Op 23 november 2025 werd ons land verrast met een monument waarbij ‘I’ werd vervangen door ‘We’. Het werd dus “We ❤️ Suriname” in plaats van “I ❤️ Suriname”. Na dit gehoord (gelezen) te hebben, moest ik even nadenken wat de toegevoegde waarde was, of heeft de ‘ontwerper’ de klok gewoon teruggezet?

Om in moeilijke tijden het toerisme naar New York te stimuleren en het imago van de stad te verbeteren, werd het logo in 1977 bedacht. Wat is de bedoeling van dit monument anno 2025 in Suriname?

Is het een verbetering in Suriname anno 2025, waarbij te veel mensen zich achter groepen verschuilen in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen? Of waarbij een afdeling schuldig wordt gehouden voor het falen van een project en niemand daar persoonlijk verantwoordelijkheid voor neemt?

Anderzijds wens ik geen deel te zijn van een ‘We’ waarvan ook deel uitmaken de misdadigers die vanuit RvC’s, met of zonder medewerking van directies, onze staatsbedrijven leegroven—zoals de president ons dat recentelijk duidelijk maakte.

Maar ook kan in dit verband verwezen worden naar de recente bijzondere DNA-vergadering met als speciale gasten de Nederlandse koning en zijn eega. Terwijl de meeste DNA-leden hun misnoegen hebben geuit over het strenge (‘We’ Schengen) visumbeleid, bleef onbesproken het (‘I’) 100% douanecontrolebeleid op het Nederlandse Schiphol. Nederland zal zich straks weer verschuilen achter het Schengenbeleid wat het visumbeleid betreft, terwijl Nederland de verantwoordelijke is voor de 100% controle t.a.v. mensen uit Suriname op hun luchthaven.

Iedere Surinamer heeft de opdracht tot optimale prestatie t.o.v. Suriname, maar ik wil niet instaan voor wat anderen doen.

De Rastafarians van Jamaica hebben voor het kweken van zelfbewustzijn de 9e letter van het alfabet een aparte plaats gegeven in het ‘Engels’ dat door hen gesproken wordt. Sommige beginletters van woorden worden vervangen door ‘I’. Zo geven zij de individuele verbondenheid met dat begrip weer. Men kan een zekere wisselwerking tussen de mens en het begrip bespeuren. Zonder activiteit van de mens is het begrip er niet; anderzijds vergroot de mens zijn/haar ‘ik’ daardoor. Zo wordt equality → I-quality, power → I-ower, I-tal staat voor natural of vital, terwijl i.p.v. brethren → Idren wordt gebruikt. Het ‘we’ (als het gaat om 2 personen) wordt vervangen door ‘I and I’ en wanneer met ‘we’ meer dan 2 personen wordt bedoeld, dan wordt gesproken van: ‘I and I and I’. Zo wordt een persoonlijk beroep op elke burger gedaan. Het ‘ik’ in elk mens wordt steeds benadrukt.

Op 27 november spoedde ik mij naar de Kleine Combeweg om met eigen ogen het monument te aanschouwen. Aan weerszijden van het monument stonden twee grote vuilnisbakken, terwijl er op armlengte afstand ook nog een vuilkorf hing. En toch slingerde er in de omgeving vuil rond. Alsof dat niet erg genoeg was, waren twee broodzakjes met satésaus erin achtergelaten tussen de letter ‘W’ van ‘We’. Ik moest toen denken aan de uitspraak van John F. Kennedy: “Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country.” Toen ik naar huis reed, dacht ik: misschien moet dit monument begrepen worden als een wens, die ooit in de toekomst bewaarheid zal worden, namelijk dat wij allen -niemand of weinigen uitgezonderd - echt zullen houden van Suriname.

Hans Breeveld