SGES waarnemend directeur Rachel Deekman
De Stichting Gebouwd Erfgoed Suriname (SGES) hoopt dat de plaatsing van de historische binnenstad van Paramaribo op de UNESCO-lijst van bedreigd werelderfgoed een keerpunt zal zijn in het behoud van het nationale erfgoed. Volgens waarnemend directeur Rachel Deekman biedt de internationale waarschuwing de kans om de aanbevelingen van UNESCO alsnog serieus op te volgen en gezamenlijk te werken aan het behoud van de historische binnenstad.

"Het is betreurenswaardig dat het zover heeft moeten komen, maar hopelijk vormt dit een stimulans om de noodzakelijke maatregelen alsnog uit te voeren", zegt Deekman vrijdag tegenover de Communicatie Dienst Suriname (CDS). Volgens haar is het besluit van UNESCO niet onverwacht. De plaatsing op de zogenoemde World Heritage in Danger List volgt op een langdurig traject waarin de internationale organisatie herhaaldelijk aanbevelingen heeft gedaan die onvoldoende zijn opgevolgd.

De historische binnenstad van Paramaribo werd in 2002 opgenomen op de Werelderfgoedlijst vanwege het vrijwel intact gebleven koloniale stedenbouwkundige patroon en de unieke houten architectuur. "Als je oude kaarten bekijkt, zie je dat de structuur van de stad door de eeuwen heen nauwelijks is veranderd. Dat maakt Paramaribo uniek", zegt Deekman.

Juist die uitzonderlijke universele waarde (Outstanding Universal Value) staat volgens haar onder druk. Wanneer die waarde verder wordt aangetast, bestaat uiteindelijk het risico dat Paramaribo zijn status als UNESCO-werelderfgoed verliest. De waarnemend directeur benadrukt dat UNESCO een locatie niet zomaar op de lijst van bedreigd werelderfgoed plaatst. "Daar gaat meestal een proces van jaren aan vooraf. UNESCO doet aanbevelingen en geeft landen de gelegenheid om maatregelen te treffen en, waar nodig, samen naar oplossingen te zoeken."

Een van de belangrijkste aandachtspunten is volgens Deekman de bouwhoogte binnen de historische binnenstad. UNESCO is niet tegen ontwikkeling of modernisering, maar verlangt wel dat nieuwe gebouwen passen binnen het historische karakter van het beschermde stadsgebied. "Paramaribo is van oudsher een lage stad zonder hoogbouw. Ontwikkeling is mogelijk, maar nieuwe gebouwen moeten aansluiten bij het historische stadsbeeld."

Volgens Deekman zijn de afgelopen jaren bouwprojecten gerealiseerd waarbij de voorgeschreven maximale bouwhoogte is overschreden. 
"UNESCO heeft aangegeven dat ontwerpen of bouwhoogtes moesten worden aangepast. Die aanbevelingen zijn echter niet opgevolgd."
Naast ongecontroleerde bouwontwikkelingen noemt Deekman brand een van de grootste risico's voor het behoud van de historische binnenstad. "De historische binnenstad is altijd brandgevoelig geweest. We kennen de grote stadsbranden van 1821 en 1832. Ook de grote brand van vorig jaar heeft opnieuw aangetoond hoe kwetsbaar ons erfgoed is." Volgens haar betekent ieder monumentaal gebouw dat verloren gaat een verdere aantasting van de uitzonderlijke universele waarde van de historische binnenstad.

De SGES spreekt de hoop uit dat overheid, particuliere eigenaren en andere betrokkenen de waarschuwing van UNESCO aangrijpen om gezamenlijk maatregelen te treffen, zodat de historische binnenstad van Paramaribo behouden blijft voor toekomstige generaties.