Hans Breeveld
Het mooie van het nieuws dat ons dagelijks wordt aangeboden, is dat wij zelf bepalen aan welke onderdelen wij veel dan wel weinig aandacht schenken. Bij welke nieuwsitems wij willen stilstaan en voor hoelang. Velen hebben de afgelopen week ervoor gekozen lang stil te staan bij de dubbele uitgifte van grond te Reeberg. De familie Graanoogst feliciteer ik met een citaat van Martin Luther King: “No lie can live forever.” Wij mogen elkaar feliciteren met de snelle duidelijkheid die in deze zaak is gebracht. En nu wachten op het natraject.

Van een regering met een president die beloofde korte metten te maken met corrupt gedrag, mag verwacht worden dat, als ambtenaren een minister op het verkeerde been hebben gebracht, zij hun verdiende straf niet zullen ontlopen. Wij hopen op een straf met ten minste voldoende afschrikkende werking voor andere “rotte appels” in het overheidsapparaat. Indien de ex-minister echter de initiator van dit alles was, dan zal ook zij haar straf niet mogen ontlopen. Zal na nauwgezet onderzoek – mede vanwege de wijdverbreide verbazing – dit geval het begin zijn van het uitroeien van het corrupte kankergezwel in onze samenleving?

Dit politiek gesjoemel heeft zoveel aandacht van sommigen opgeëist, dat zij de prachtige prestaties van onze talentvolle jongeren in het overige Caribisch gebied aan zich voorbij lieten gaan. Zij die wél kozen voor de sportieve prestaties van onze meisjes en jongens, zagen hen schitteren in takken van sport als voetbal, zwemmen, volleybal, tennis, dammen en badminton. Vergeef mij als ik een van de vele takken van sport vergeten ben, waarin onze jonge sporters hebben uitgeblonken.

Het is geen overbodige luxe om meer aandacht te geven aan deze jonge sporters. Succes dat beloond wordt, genereert nog meer succes. Anthony Nesty schijnt wat dat betreft zeer uitzonderlijk. Toen hij zijn ‘eenzame’ strijd voerde in onze regio, waren er maar weinigen in Suriname die hem kenden, en nog minder die hem bijstonden, volgden en aanmoedigden. Pas toen hij met Olympisch en wereldgoud thuiskwam, werd hij als held toegejuicht. Nesty is Nesty. Of wij nu keken of niet keken, hem aanmoedigden of niet, met een verbazingwekkende intrinsieke motivatie won hij als een ‘one man’s army’ slag na slag. Niet velen doen hem dit na. Extra steun is dus nodig voor onze jonge sporters die de afgelopen weken succesvol hun talenten hebben getoond. Hun ouders doen vaak wat ze kunnen, maar aangezien hun succes ook ons succes zal zijn, hebben het Surinaamse volk en de Surinaamse regering meer dan een morele plicht om ons jong talent optimaal bij te staan.

Maar ook op religieus cultureel gebied heeft Suriname zich recent onderscheiden. Tijdens de 40e editie van het Caribbean Gospel Song Festival (CGSF), die enkele maanden geleden in Curaçao werd gehouden, werd Negesty Vangee uitgeroepen tot beste gospelzangeres van het Caribisch gebied. Hiermee heeft Suriname drie jaar op rij de eerste prijs in de wacht gesleept op dit prestigieuze festival. In 2016, 2017 en 2018 behaalde Suriname hetzelfde resultaat: drie jaar op rij als nummer één uit de bus gekomen.

Suriname zal de verdere ontwikkeling van jongeren op het gebied van sport en muziek moeten stimuleren. Het domino-effect zal een positieve uitstraling hebben op de gezondheidszorg, maar kan zeker ook bijdragen aan het reduceren van de criminaliteit. Je kan er beter nu mee beginnen, voordat we overspoeld worden door al de vreemdelingen in verband met onze gas- en olie-industrie. De pregnante vraag blijft: “Zullen buitenlanders zich aanpassen aan Suriname en de Surinamers, or will it be the other way around?”

De overheid moet durven te investeren in de jeugd, door middel van de bouw van buurthuizen (met daarin voldoende sportmateriaal) en het aanleggen van meer sportvelden op redelijke afstand voor elk kind.

Is het niet de hoogste tijd om aan meisjes en jongens met uitzonderlijke prestaties ‘sportpaspoorten’ of ‘cultuurpaspoorten’ te verstrekken? Paspoorten waarmee zij in aanmerking komen voor bijzondere voorzieningen of producten tegen gereduceerde prijzen. Ook zou het gezin waar zij uit voortkomen – indien zij slecht behuisd zijn – met prioriteit voor een volkswoning in aanmerking kunnen komen.

Veel getalenteerde kinderen komen namelijk uit minderdraagkrachtige of arme gezinnen. Laat armoede geen belemmering zijn voor een talent om optimaal te schitteren en een voorbeeld voor anderen te zijn. Uiteindelijk zullen de positieve prestaties van deze jongeren het hele land ten goede komen.

Hans Breeveld