In de recente commotie rondom de kandidatenlijsten voor de Districtsraad (dr) en de Ressortraad (rr) komt een zorgwekkend patroon naar voren: een schrikbarend gebrek aan persoonlijke verantwoordelijkheid en voorbereiding bij de kandidaten. Dit roept de vraag op: wie is er werkelijk verantwoordelijk voor de misstanden?

Als je de ambitie hebt om deel te nemen aan bestuurlijke processen, is het cruciaal dat je je goed voorbereidt. Dit betekent dat je niet alleen op de hoogte moet zijn van de noodzakelijke procedures, maar ook dat je moet weten welke documenten en informatie je nodig hebt om je kandidatuur succesvol te maken. Het principe van "check, double check en check check" zou hierbij de standaard moeten zijn.

Neem de vergelijking met een arts die een operatie uitvoert. Het is niet genoeg dat deze arts bekwaam is; hij of zij moet ook precies weten welk gereedschap er meegebracht wordt. Hetzelfde geldt voor politieke kandidaten: je moet niet alleen weten wat je moet doen, maar vooral ook wat je verantwoordelijkheden zijn. Dit geldt niet alleen voor jezelf, maar ook voor de partijen en de kiezers die op jou vertrouwen.

Het is zorgwekkend dat politieke partijen, die nu betrokken zijn bij de commotie rondom kandidatenlijsten, als excuus aanvoeren dat dergelijke problemen vaak voorkomen bij verkiezingen. Dit is geen valide rechtvaardiging, maar eerder een symptoom van structurele tekortkomingen binnen de organisatie en de voorbereiding van kandidaten. Het spreekwoord "de ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen" is hier bijzonder toepasselijk. Als je weet dat er eerder problemen zijn geweest, zou je extra aandacht moeten besteden aan de voorbereidingen.

De situatie rondom de DR en RR kandidatenlijsten laat zien dat er een bredere kwestie van verantwoordelijkheid speelt binnen politieke partijen. Het is van cruciaal belang dat kandidaten zich proactief voorbereiden en niet alleen vertrouwen op hun partij.

Dus, wat is de oplossing?
Politieke partijen moeten investeren in educatie en training voor hun kandidaten, waarin ze leren over de noodzakelijke procedures en verantwoordelijkheden. Duidelijke richtlijnen en checklists zijn essentieel, zodat kandidaten precies weten wat er van hen verwacht wordt. Daarnaast moeten partijen een cultuur van verantwoordelijkheid bevorderen, waarin persoonlijke inzet en voorbereiding centraal staan.

Leren van fouten is een van de fundamenten van goed bestuur. Wanneer er misstanden optreden, moet er een systematische evaluatie plaatsvinden om te begrijpen wat er is misgegaan en hoe dit in de toekomst kan worden voorkomen. Het afschuiven van verantwoordelijkheid op ‘ervaring’ is niet meer dan een zwaktebod.

De tijd is aangebroken voor politieke partijen om niet alleen te focussen op het winnen van verkiezingen, maar ook op het opbouwen van een solide basis van goed voorbereide kandidaten. Alleen dan kunnen zij het vertrouwen van het publiek herstellen en bijdragen aan een sterke democratie.

Het is tijd voor kandidaten en partijen om de handschoen op te pakken en te tonen dat zij klaar zijn voor de uitdaging.

Quintis Ristie