Vrouwen met maskers houden borden omhoog met de namen van degenen die volgens hen slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld, tijdens een demonstratie ter gelegenheid van Internationale Vrouwendag in Madrid, Spanje. (Foto: Reuters)
In Azië, Afrika, Europa en Noord- en Zuid-Amerika gingen demonstranten de straat op om Internationale Vrouwendag te vieren. Velen eisten een einde aan gendergerelateerd geweld en ongelijkheid.

In steden als Buenos Aires, Argentinië, waren die waarschuwingen zaterdag bijzonder ernstig. Demonstranten protesteerden tegen de bezuinigingsplannen van president Javier Milei, die volgens hen de voorzieningen voor vrouwen zullen terugdraaien.

De regering van Milei heeft het ministerie van Vrouwen, Gender en Diversiteit van het land gesloten en is van plan om " femicide " - de term voor de moord op vrouwen in de context van gendergeweld - uit het strafrecht van het land te schrappen. Zijn minister van Justitie heeft de term een ​​"verdraaiing van het concept van gelijkheid" genoemd, en beweert dat het een hogere waarde voor het leven van vrouwen aangeeft.

Teresa Bo van Al Jazeera meldde vanuit Buenos Aires dat demonstranten zeggen dat de maatregel bijzonder schadelijk is, aangezien er in het land elke 30 uur een vrouw wordt vermoord. Een vorig jaar gepubliceerd VN-rapport concludeerde dat ongeveer 60 procent van de vrouwen en meisjes die in 2023 werden vermoord, werden vermoord door hun intieme partner of een naaste verwant.

"Vrouwen hier zeggen dat ze al te lang vechten, dat ze niet zullen opgeven, dat ze niet zullen zwijgen," zei Bo. "Ze zeggen dat hun strijd te belangrijk is, en dat is waarom ze zeggen dat ze hun strijd op straat zullen voortzetten."

Honderden vrouwen in Ecuador marcheerden in de hoofdstad Quito met borden waarop ze protesteerden tegen geweld en het 'patriarchale systeem'.

"Gerechtigheid voor onze dochters!" schreeuwden demonstranten ter ondersteuning van de vrouwen die de afgelopen jaren zijn vermoord.

In Bolivia begonnen duizenden vrouwen vrijdagavond met protesteren. Sommigen bekladden de muren van rechtbanken met graffiti. Ze eisten dat hun rechten gerespecteerd zouden worden en veroordeelden de straffeloosheid van vrouwenmoorden. In minder dan de helft van de gevallen werd een straf uitgesproken.

In veel Europese landen protesteerden vrouwen ook tegen geweld, voor betere toegang tot genderspecifieke gezondheidszorg, gelijke beloning en andere kwesties waarin nog steeds verschillen bestaan ​​met mannen.

In Polen hebben activisten een centrum geopend tegenover het parlementsgebouw in Warschau, waar vrouwen alleen of samen met andere vrouwen een medische abortus kunnen laten uitvoeren, ook wel niet-chirurgische abortussen genoemd.

De opening van het centrum op Internationale Vrouwendag, tegenover het parlement, was een symbolische uitdaging aan de autoriteiten van het traditioneel rooms-katholieke land, dat een van de strengste abortuswetten van Europa kent.

Ook in Madrid, Spanje, gingen demonstranten de straat op.

Sommige demonstranten hielden met de hand getekende tekeningen omhoog van Gisele Pelicot , een Franse vrouw die in de loop van tien jaar door haar ex-man in Frankrijk werd gedrogeerd, zodat ze door tientallen mannen kon worden verkracht terwijl ze bewusteloos was.

Pelicot is een symbool geworden voor vrouwen in heel Europa in de strijd tegen seksueel geweld.

In de Nigeriaanse hoofdstad Lagos kwamen duizenden vrouwen bijeen in het Mobolaji Johnson Stadion om te dansen, zingen en hun vrouw-zijn te vieren.

Velen waren gekleed in paars, de traditionele kleur van de vrouwenbevrijdingsbeweging.

In Rusland hadden de festiviteiten op Vrouwendag een meer officieel karakter. Tijdens een viering in Sint-Petersburg gaven soldaten van de erewacht gele tulpen aan meisjes en vrouwen.

In Oekraïne werd in de stad Charkov een ceremonie gehouden ter nagedachtenis aan vrouwelijke soldaten die zijn omgekomen in de strijd tegen de Russische invasie.