Wat wij heden ten dage nog steeds beangstigend in ons land meemaken, is dat de, door JusPol en Defensie, aangekondigde maatregelen geen zoden aan de dijk blijken te zetten; opmerkelijk is, dat de criminaliteit juist steeds meer gruwelijkere vormen aanneemt en grimmiger wordt. Het is daarom een dringende noodzaak, dat de regering de verhoging van de veiligheid en leefbaarheid met spoed in concrete daden omzet  en de rol van de politie, binnen het geheel, een centralere plaats gaat innemen.

De huidige situatie
Inmiddels resten ons nog maar vijf maanden, in 2024, te gaan, en nog steeds  blijven de autoriteiten het volk plagen, met hun herhaalde plannen en loze beloftes, dat de criminaliteit zal worden teruggedrongen; de realiteit wijst echter het tegendeel uit. Een heikel punt is en blijft, dat men zich achter feiten verschuilt, zoals: het niet beschikken over adequate  middelen en equipment, terwijl er zoveel (pseudo) politici en ambtenaren ontoelaatbaar gebruik blijven maken van dienstvoertuigen en gratis brandstof; juist tegen deze en andere overbodige luxe, moet er terstond drastisch worden opgetreden. Ook aan de, vaak buitensporige, beveiliging van toppolitici, vooral door politieagenten, die opgeleid zijn om de veiligheid van de samenleving te garanderen, moet er structureel een eind aan komen. Ik heb uiteraard alle begrip voor protocollaire regels, maar men moet geen misbruik ervan maken. Eenvoud siert de mens, komt hier goed van pas. 

Indien men stelt, dat de cijfers aantonen dat de misdaad, c.q. criminaliteit een dalende trend vertoont, dan merk ik op dat het om geregistreerde misdrijven gaat. De dalingen zijn deels verklaarbaar, doordat burgers steeds minder aangiftes gaan doen; de heersende opvatting is, dat de politie toch niets doet. De traditionele criminaliteit, zoals: diefstal, geweld, inbraak en vernielingen, neemt immers steeds toe en dit is dagelijks schering en inslag. Dezerzijds zijn vaker concrete voorstellen en aanbevelingen gedaan, ook op top niveau aan de politie, voor geluidshinder, indamming/beheersing van de verruwende en de toegenomen criminaliteit, maar ik lijk een roepende stem in de woestijn te zijn, waarbij de roep aan dovemansoren is gericht.

De laatste ontwikkelingen
Gezien de recente barbaarse berovingen en roofmoorden, is het zelfs voor een leek uit te maken, dat vooral de politionele leidinggevenden duidelijk hebben gefaald. De minister van Justitie & Politie, Mr. Kenneth Amoksi, met nog erbij een juridische achtergrond, moet met spoed meters gaan maken, bij de drastische aanscherping van relevante wetten en de politieagenten meteen terugsturen naar het Korps. De minister van Defensie, mw. Krishna Mathoera, die ook een politionele achtergrond heeft, blijkt ook niet optimaal in staat te zijn om de veiligheid mede te helpen garanderen. De toegezegde samenwerking tussen de beide diensten, blijkt in de praktijk nog steeds niet te zijn wat het wezen moet. Het veiligheidsgevoel is niet beter op geworden, integendeel leeft de gemeenschap nog meer in angst.

Het behoeft daarom geen betoog, dat de uit de hand gelopen criminaliteit, een behoorlijke impact heeft op de samenleving, alsook op het toerisme; op diverse plaatsen in groot Paramaribo is de veiligheid gewoon zoek. Overigens is het alom bekend, dat veel ontwikkelingslanden, als Suriname, met een zwak, onderbezet rechtssysteem of gebrek aan middelen hebben te kampen, waarbij de afwikkeling van honderden dossiers, die aan het Openbaar Ministerie worden aangeboden, te lang op zich laten wachten.  

Zo kan het absoluut niet langer; er dient met spoed een gedegen en drastisch plan van aanpak te komen, teneinde de verruwende criminaliteit een halt toe te roepen. Volgens de korpsleiding heeft het opsporingsapparaat vele algehele veiligheidscontroles uitgevoerd, en heeft het Korps Politie Suriname de nodige maatregelen getroffen om de openbare orde en veiligheid efficiënter en effectiever te handhaven. Ook is er een beroep op de samenleving gedaan om daarbij haar bijdrage te leveren, door strafbare feiten door te spelen. Echter, moet wel worden opgemerkt, dat vele burgers niet langer daartoe zijn gemotiveerd, om reden dat het Command Center een  labiele en inefficiënte werkwijze volgt.

De samenleving hoopt dan ook van harte, dat de vele onopgeloste zaken eindelijk, met prioriteit, op adequate wijze en objectief, naar alle eerlijkheid, slagvaardig en naar tevredenheid worden onderzocht en opgelost. De burgers zijn al moe en gefrustreerd  door de haast standaard slotzin: “de politie verzekert hard te werken aan het onderzoek en is vastberaden om klaarheid in de zaak te brengen” en wil nu, in de ruimste zin, daadkracht en zichtbare resultaten van de politie zien!
Praatjes vullen geen gaatjes!

Roy Harpal