De eerste maand van 2024 zit erop en er is alweer genoeg nieuws voor de rest van het jaar. Ik zou het hier bijvoorbeeld kunnen hebben over het boek van de Nederlandse ondernemer Gerard van den Bergh. Dit boek, met als titel Corruptie op het hoogste niveau, zakendoen in Suriname houdt de gemoederen nogal bezig, onder meer vanwege de foto van onze huidige president Santokhi op de cover. De begrotingen van 2024 zijn bijna net zo hot, net als de vraag waar de veroordeelde Desi Bouterse uithangt. Allemaal onderwerpen waar ik over zou willen schrijven, maar ik wil mijn eerste column van dit jaar een beetje luchtig houden. Nou ja, luchtig kun je het niet echt noemen.

Het zijn vaak de kleine berichten die opvallen. Op 15 januari viel mijn oog op het volgende: Dick Advocaat zet toch ook bondscoachschap Curaçao nog op zijn cv. Voor de lezers die het Nederlandse en internationale voetbal wat minder goed volgen, Dick Advocaat is een van de meest succesvolle trainers uit de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Hij heeft gewerkt bij PSV, Feyenoord, AZ, het Nederlands elftal, België, Zenit Sint Petersburg, Rangers en nog heel veel meer clubs. Advocaat had zijn pensioen al aangekondigd, overigens voor de twintigste keer. Maar hij wil dolgraag Curaçao naar het WK 2026 loodsen, omdat de kansen groter zijn dan ooit. Hij vergeet alleen ons mooie land.

Ik ga hier niet beweren dat plaatsing voor het wereldkampioenschap voetbal staatszaak nummer één is voor Suriname. Maar veel scheelt het niet. Nu denk je misschien dat er grotere problemen zijn, maar onderschat de invloed van voetbal niet. Kijk bijvoorbeeld nu eens naar de Afrika Cup en de Azië Cup. Grote voetbaltoernooien brengen mensen bij elkaar. Kun je je voorstellen dat het hele land samengepakt voor grote schermen de verrichtingen van onze jongens volgt? Even vergeten we ons werk, onze penibele financiële situatie en de dagelijkse problemen. Als twaalfde man staan we achter onze nationale trots. En dit gevoel van eenheid verdwijnt na het WK nooit meer.

We kennen onze tegenstanders
Er moeten wel wat stappen worden gezet om ons voor het WK in 2026 te plaatsen. De loting voor de tweede ronde (de eerste waar Suriname in speelt) is gedaan. We moeten het opnemen tegen El Salvador, Puerto Rico, Saint Vincent and the Grenadines en de winnaar van het duel tussen Anguilla en de Turks and Caicos Islands. Niet eenvoudig, maar het had zwaarder gekund. Deze kwalificatieronde moeten we kunnen overleven. Daarna volgt er nog een ronde en eventueel een play-off tegen een ploeg van een ander continent.

Eerder heb ik al geschreven dat de kansen om ons te plaatsen groter dan ooit zijn. Het WK wordt in 2026 georganiseerd in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. Dat is niet alleen in de buurt, maar betekent ook (en vooral) dat deze landen al geplaatst zijn. Daarmee hebben we in de kwalificatiereeks geen last van onze drie zwaarste opponenten. Op Curaçao snappen ze dat dit kansen biedt om voetbalhistorie te schrijven en halen ze Advocaat en zijn topteam binnen. Waar blijven wij? We hebben niet eens een bondscoach.

Schiet nou eens op voetbalbond!
Niet dat dit een probleem is. Ik heb hier al meer gepleit voor de beste coach aller tijden. Nu kun je daarover twisten, maar Louis van Gaal heeft een nog indrukwekkendere staat van dienst dan Dick Advocaat. Zijn prijzenkast is veel voller en het spel van ploegen van Van Gaal is veel leuker om naar te kijken. Het is voor Van Gaal dé kans om zijn carrière af te sluiten met een knaller. Zoals iedere Nederlander heeft hij een band met Suriname, hij kent de cultuur een beetje en heeft de voetbalvisie om ons naar het WK te brengen.

Ik verzoek de voetbalbond dan ook om tempo te maken. In juni beginnen we aan onze kwalificatiecyclus. Als we Louis nu binnenhalen, heeft hij nog genoeg tijd om de ploeg te smeden. In de eerste kwalificatiereeks eindigen we na El Salvador als tweede in de poule, voldoende om de volgende ronde te bereiken. En daarin pakken we in de laatste wedstrijd een WK-ticket, door Curaçao te kloppen. Ik weet dat jullie met me mee dromen. Nu de Surinaamse Voetbalbond nog.

Rodney Farilton Noel Bouterse