Dat aan de externe communicatie gewerkt moet worden door de regering, is vaak benadrukt. Vandaar dat de president van tijd tot tijd naar diverse media gaat om zelf te vertellen wat hij aan het doen is. Ook wordt wekelijks aangegeven waarmee de president zich allemaal bezighoudt. Hij lijkt wel de wervelwind, zo snel verplaatst hij zich van plek tot plek, al dan niet met een helikopter. Daarom heeft hij blijkbaar geen tijd om de interne communicatie in orde te hebben. Zo beweerde de tweede man van het land niks te weten over verkoop van Rosebel Gold Mines (RGM), terwijl de regering formeel geïnformeerd is en wel tot twee keer toe.

Sinds januari is het bekend dat Iamgold kopers zoekt voor Rosebel. Dat heeft het bedrijf zelf bekendgemaakt. Er is zelfs een bericht geweest dat potentiële kopers in Brokopondo een kijkje zijn gaan nemen. De bond bij Rosebel heeft ook actie ondernomen en duidelijkheid gevraagd aan de directie over de verkoop. Veel antwoorden heeft de bond echter niet gekregen. Dit heeft ook ertoe geleid dat afgelopen week tot twee keer toe het werk neergelegd is, waarbij ook de machines van de goudfabriek zijn stilgelegd.

Nu het kalf al verdronken is, heeft de regering een commissie benoemd om na te gaan hoe de vork in de steel zit. Ook De Nationale Assemblee is wakker geworden, tussen de vele reizen door die ondernomen worden. Het belang van het volk lijkt meer in het buitenland te worden behartigd dan in eigen land, hoewel de crises maar voortduurt en steeds meer donkere wolken samenpakken boven het land. Het staatshoofd maakt zich ook op om dure reizen te maken naar Egypte en daarna naar Indonesië. Hopelijk is dan in deze periode de waarnemend president wel goed ingelicht over alles wat reilt en zeilt in eigen land.

Nu Iamgold al een koper heeft gevonden voor Rosebel, gaan er stemmen op om het bedrijf zelf over te nemen. BEP-topman Ronny Asabina heeft heel goed verwoord, waarom dit niet moet gebeuren. Mensen dichtbij de honingpot zien al de goudbaren opstapelen in hun kluizen. Er zijn genoeg voorbeelden van parastatale bedrijven die op de schroothoop liggen. Bovendien moet er US$ 1.2 miljard worden geïnvesteerd in Rosebel. Dat geld is er gewoon niet en rekenen op diaspora is tot nu toe een luchtkasteel gebleken, waardoor vastgeklampt moet worden aan het IMF in de zeer woelige wateren.

In elk geval is het achter het net vissen - hopelijk zal Guyana dat ook doen. Iamgold heeft al geselecteerd en heeft al overeenstemming bereikt met de Chinese multinational Zijin. Daar kan Suriname niet aan tippen. De hele show waar met verbazing is gereageerd nu de verkoop zo goed als rond is, kan achterwege worden gelaten. Belangrijk is dat de belangen van het land en de werknemers veilig worden gesteld. De rest is een storm in een glas troebel water.

Nita Ramcharan