In ons onderwijssysteem is er één pijnpunt dat maar blijft terugkeren en dat de motivatie van onze leraren ernstig ondermijnt: de eindeloze martelgang rondom inschalingen, gratificaties, betalingen voor commissiewerk en zelfs vaste aanstellingen.

Je wordt van A naar B gestuurd, dan weer naar C, om vervolgens opnieuw bij A uit te komen. Wie nog moed en energie overhoudt, ontdekt vaak dat cruciale documenten plotseling niet meer te vinden zijn. Voor collega’s uit verre districten en het binnenland voelt dit aan als meer dan onrecht. Het lijkt op een vorm van moderne slavernij. Dit is niet enkel frustrerend, maar ook pijnlijk en mensonterend.

De ervaring leert dat de oorzaak meestal ligt bij het ontbreken van een uniform en betrouwbaar documentatiesysteem. Dossiers blijken onvolledig, papieren raken zoek en communicatie tussen afdelingen verloopt stroef. Het resultaat is dat leraren maanden, soms zelfs jaren, moeten wachten op wat hen rechtmatig toekomt.

Zolang er geen centraal, transparant en digitaal platform bestaat, zullen deze problemen blijven voortbestaan. De inspanningen van leraren om hun rechten op te eisen, verzanden telkens weer in eindeloze bureaucratische procedures.

Een haalbare en duurzame oplossing
Ik stel daarom voor dat het ministerie specialisten en stagiairs van ICT-opleidingen (zoals PTC) inzet om een digitaal systeem te bouwen dat vergelijkbaar is met het bestaande loonstrookportaal.

De werking kan eenvoudig zijn:
* Iedere leraar krijgt een persoonlijke digitale folder of pagina waarin hij of zij documenten kan uploaden (diploma’s, certificaten van bijscholing, etc.).

* Het ministerie kan hierin ook officiële stukken plaatsen, zoals werkgeversverklaringen of inschalingsbeschikkingen.

* Via een online aanmeldformulier (bijvoorbeeld een Google-link) kan een leraar verzoeken indienen voor veranderingen zoals toelagen of gratificaties.

Met zo’n systeem is alle informatie binnen 24 uur inzichtelijk voor de bevoegde afdelingen. Dat betekent: geen zoekgeraakte documenten meer, geen vermoeiende rondgangen van loket naar loket, en vooral geen jarenlange vertragingen.

Gelukkig hoeft Suriname dit niet helemaal vanaf nul te bedenken. Er zijn in de regio al succesvolle voorbeelden die laten zien dat digitalisering van onderwijsadministratie werkt. Zo introduceerde Curaçao in april/augustus 2025 een nieuwe digitale personeelsmodule binnen het onderwijsinformatiesysteem CLOA. Deze upgrade geeft direct en digitaal inzicht in personeelsdata binnen het ministerie en de scholen, vermindert administratieve afhandelingen en verhoogt de transparantie.

Dit toont aan dat de oplossingen haalbaar en realistisch zijn, mits er politieke wil is en samenwerking tussen beleid en technische experts.

Leraren horen hun energie te steken in het geven van goed onderwijs en in de begeleiding van onze kinderen – niet in het voeren van eindeloze gevechten met de bureaucratie.

Digitalisering is daarom geen luxe, maar een dringende noodzaak. Het bespaart niet alleen de leraren een martelgang, maar zorgt er ook voor dat het ministerie efficiënter en transparanter kan werken.

Het is tijd dat we als samenleving erkennen dat onze leraren niet alleen kennisoverdragers zijn, maar ook bouwstenen van de toekomst. Zij verdienen waardering, respect en een eerlijk administratief proces.

Elke minuut die een leraar verliest in dit administratieve moeras, is een minuut minder voor onze kinderen. Dat kunnen we ons eenvoudigweg niet permitteren.

Erak Fatehmohamed