President Chan Santokhi verlaat het Assembleegebouw, nadat hij zijn jaarrede heeft gehouden. Hij heeft ook de begroting voor 2023 ingediend. (Foto: René Gompers)
Assembleeleden Melvin Bouva (NDP) en Mahinder Jogi (VHP) vinden dat staatshoofd Chan Santokhi in zijn jaarrede op veel punten concreet had moeten zijn. BEP fractieleider Ronnie Asabina merkt op dat de jaarrede “angstvallig, onzeker en ongebalanceerd is”. VHP fractieleider Asis Gajadien stelt dat de jaarrede hoopgevend is. Voor ABOP fractieleider Obed Kanapé is het hoogtijd om zaken waar te maken; “Woorden doen het niet meer. Wat we nu willen zien zijn acties en uitvoering van wat er op papier is gezet.”

Gajadien meent dat er een zekere balans is in de jaarrede. Het is hoopvol in de zin dat er onder andere is aangekondigd  dat het sociaal programma verbeterd wordt, corruptie nog meer aangepakt wordt, dat het land buitenlandse steun geniet tijdens de crisis. “Ik denk dat deze zaken aanduiden dat er voor het komende jaar wat verbeteringen voor de Surinaamse samenleving zullen plaatsvinden.” Jogi geeft aan dat de president veelzijdig is geweest, dat er gefocust is op het vergroten van de verdiencapaciteit van de samenleving, dat de armoede aangepakt wordt, dat met IMF opnieuw wordt gesproken “want het heeft geen zin om een aanpassingsprogramma  uit te voeren terwijl afu fu yu volk e dede.”

Jogi, Bouva en Asabina stellen dat de president concreter had moeten zijn. Asabina vindt ook dat de president met cijfers had kunnen aangeven op welke manier de armoede wordt aangepakt. Bijvoorbeeld met “het koopkrachtverlies gaan we met zoveel procent terugbrengen en met hoeveel procent de belastingen worden aangepast om dat te bereiken.” Hij had ook graag dat is uitgelegd op welke manier en waar van het binnenland geïnvesteerd zal worden.

Asabina: “Ik vond het optreden van de president heel angstvallig, onzeker. De bijdrage vond ik niet gebalanceerd en met heel weinig, of nagenoeg geen cijfers. Het was meer een opsomming van wenselijkheden. En als dat het niet was, waren het zaken waar we al van op de hoogte zijn. Het enige nieuwe is dat hij nationaal dialoog gaat introduceren. Maar voor de rest zijn het zaken waar we al van op de hoogte zijn.”  

Bouva: “Ik ben onder de indruk van de vele toezeggingen, beloftes en wenselijkheden die ik heb gehoord. Maar ik ben niet onder de indruk wanneer we onvoldoende garanties hebben gehad dat er uitvoering zal worden gegeven aan al deze mooie woorden. Ik heb op veel momenten de concrete planning en aanpak gemist.” Bouva had graag willen horen wat de president bedoelde met ‘heroriëntatie in het onderwijs’, waaraan de SRD 100 miljoen voor volksgezondheid besteed zal worden, en vooral waar en hoeveel huizen de regering van plan is neer te zetten. Bouva staat helemaal achter de oproep van de president “om samen” het land te ontwikkelen.

Kanapé is blij dat er genoeg aandacht zal worden besteed aan het binnenland en dat er meer plannen zijn uitgezet om uit de crisis te geraken. Hij benadrukt dat aangekondigde zaken daadwerkelijk uitgevoerd moeten worden. Er zijn nog maar twee jaren over voor deze regering, geeft hij aan. “No wan tra sani unu wan shi moro, no wan tra sani unu wan yere. San unu wan yere na san yu o du, en te yu taki dat yu oh du en, du en. Aan het eind (van de jaarrede) hoor je dat de president hoopgevend is. Wanneer je zegt ‘Gadu de wi Fesiman’ zeg je dat vanuit de geest, vanuit het hart. Wel, te wi e poti tiriman, wi e poti tiriman fu tiri vanuit en hati. Mek’ a pipel habi bribi ini a san san yu e taki.”