Op 07 januari jl. is Deryck Ferrier heengegaan. Hij was van vele markten thuis en in februari 2004 leerde ik hem beter kennen. Een groep van 24 personen ging met zes auto’s over de weg naar Macapá, Amapá, Brazilië, en Deryck was mijn bijrijder. Een van de onderwerpen waarin hij goed was ingevoerd was bosbouw. Hij heeft een deel van die kennis vervat in zijn boek ‘In de ban van de bosgeest: Ontmoetingen met Painaike’ (2020), dat iets langer dan een jaar geleden uitkwam. In het boek is Deryck Ferrier zelf een van de personages in de persoon van Baas Ferrie. 

Een belangrijk deel van het boek gaat over de belevenissen van de bosbouwploeg die in de jaren 70 bosinventarisaties maakte en, met tussenpozen, weken in het bos verbleef. De bosbouwploeg bestond uit vier boomkenners: Wilfred Renfrum, de technisch onderlegde leider; Douglas Petrus Yankee, een Aucaner; Ramon Koning alias ‘Boeroe’ en Josias ‘Sjako’ Jacott die als kok en motorist functioneerde. De Indiaan (Inheemse) Bernard Tandjoenoemé was de onmiskenbare terreinverkenner. De leider, baas Ferrie, gaat niet altijd naar het veld, maar is de eindverantwoordelijke en onderhoud de contacten met bedrijven en opdrachtgevers.

De beschrijvingen over het werk van de bosbouwploeg zijn meesterlijk en vertonen vele gelijkenissen met het hedendaagse werk van teams die belast zijn met bosinventarisaties: het harde werk dat niet zonder gevaar is, de grote kennis van Indianen over het bos, de magische kracht van het bos ‘de bosgeest’ en de verschillende anecdotes, deels gebaseerd op sopi (sterke drank). Onder de bosbouwers zal sopi na het harde werk vaak niet ontbreken. Het boek is zowel van informatieve als geschiedkundige waarde en ik zou een ieder die geïnteresseerd is in de ontwikkeling en geschiedenis van ons land, aanbevelen het boek te lezen.

Het zou de heer Ferrier niet zijn als er in het boek niet diverse ontwikkelingsmogelijkheden voor Suriname worden beschreven. Baas Ferrie’s boodschap over het bos is duidelijk: 1) Wij moeten de Indianen die gewend zijn in harmonie met het bos en de natuur te leven, veel beter waarderen. 2) Ons tropisch regenwoud is van belangrijke waarde en wij moeten veel beter als nu het geval is, hiermee omgaan.

Baas Ferrie, waka bun!

Dr. Rudi van Kanten, agroforester