Een big-up aan Assembleelid Renet Wahki omdat hij als geschiedenisschrijver als Trio-vertegenwoordiger van het binnenland duidelijk heeft kunnen maken dat er nog steeds sprake is van een stiefmoederlijke behandeling op het gebied van onderwijs. Gelukkig is Nederlands geen maatstaf van intelligentie en is in ieder geval, voor de mensen die verder kijken dan de taal, de boodschap goed overgekomen.

Voorzichtig wil ik concluderen dat dhr. Wakhi waarschijnlijk het resultaat is van de ongelijkheid binnen ons onderwijssysteem. Indien onze vertegenwoordigers de onderzoeken van onze wetenschappers lezen, dan zullen zij ook op de hoogte zijn dat de problemen die meneer Wakhi heeft aangehaald, niet van vandaag zijn. Ik verwijs ze bij deze onder andere naar de Mozaïek van het Surinaamse Volk (2016).

In ons Ontwikkelingsplan (2017-2021) is opgenomen dat onderwijs en opleiding het belangrijkste instrument voor het ontwikkelen van human capital is ten dienste van de ontwikkelingsprocessen in ons land. Op welke manier is er tot heden hier invulling aan gegeven in het Binnenland? Is de regering vergeten dat wij ons gecommitteerd hebben aan de Sutainable Developement Goals en dat niemand uitgesloten mag worden? Is het geen tijd dat de overheid doelgroep specifiek beleid gaat uitstippelen voor het Binnenland?

Dat collega’s er ook nog om lachen en het nodig achten te filmen, laat ons eigenlijk zien op welk niveau er gewerkt wordt binnen onze vertegenwoordiging. In feite zouden alle parlementariërs verplicht additionele opleidingen moeten volgen, zodat zij niet alleen hun kennis vergroten maar ook werken aan gemeenschappelijke normen en waarden. Is dit de manier waarop vertegenwoordigers omgaan met hun medemens?

Laten we niet vergeten dat ons verkiezingssysteem ons de gelegenheid geeft vertegenwoordigd te worden vanuit verschillende groeperingen, hetzij etniciteit, opleidingsniveau, geografische ligging etc. Indien we dergelijke situaties niet meer willen of niet ‘gepast’ vinden, zal er keiharder gewerkt moeten worden aan het gemiddeld opleidingsniveau van onze Surinamers. De census 2012 data laat ons immers zien dat de meest voorkomende hoogst genoten opleiding in Suriname het GLO (37.19%) is.

Ik roep op tot duurzaam onderwijsbeleid. Het is immers bewezen dat onderwijs één van de belangrijkste instrumenten is om armoede, ongelijkheid, werkloosheid en andere negatieve sociale factoren te verminderen en de basis vormt voor duurzame economische groei en ontwikkeling.

Furnen. D Kofie
DaNaisingPaansu
“I dedicate my life to the struggle of the Surinamese Youth”
furmove@gmail.com