In onze ingewikkelde maatschappij, waar verschillende belangen, inzichten en overtuigingen steeds met elkaar moeten worden verenigd, wordt nu méér van ons gevraagd. We zijn te gering in aantal om zo verdeeld te zijn. Nationaal bewustzijn is geboden; het uitgangspunt van dit nationaal bewustzijn is, dat alle Surinamers nodig zijn voor de ontwikkeling van Suriname. Wij hebben de historische plicht om dit land tot ontwikkeling te brengen. Een samenleving creëren wij sámen.

Inconsequent handelen van de overheid kan verdeeldheid en verwarring zaaien in de samenleving. Wat zullen wij dan oogsten? In debat en dialoog kunnen de positieve krachten worden ondersteund. Voorkomen moet worden dat mensen de hoop op een betere samenleving opgeven, vereenzamen en wegglijden in maatschappelijk isolement. De ander zullen we steeds als mens moeten blijven zien, als medeburger vasthouden én ondersteunen.

Na honderden jaren van kolonisatie, brute slavernij en inhumane contractarbeid door het Koninkrijk der Nederlanden, is in ons land een evenwicht tot stand gekomen zowel tussen vrijheden en aansprakelijkheden als tussen rechten en plichten. Deze uitgangspunten hebben altijd houvast gegeven en ruimte geboden om met tegenstellingen om te gaan. Hierbij gaat het niet alleen om de wijze waarop mensen elkaar bejegenen, maar ook om de waarden van waaruit zij dat doen.

Haat, afgunst, polarisatie en discriminatie zijn voor talloze mensen een dagelijkse werkelijkheid, vrede een ver verlangen. Wij worden geconfronteerd met gebeurtenissen die oude fundamentele normen en beproefde tolerantie onder zware druk zetten. Racisme, in woord en daad, drijft een wig binnen de gemeenschap. Het vrij spel dat mensen hebben onder de noemer 'vrije meningsuiting' is zeer schadelijk voor de ethiek binnen onze multi-etnische samenleving. Grenzen moeten dan ook duidelijk zijn en regels gehandhaafd worden.

Op zichzelf kan 'Mama Sranan' geen weerstand bieden tegen het zaaien van haat en verdeeldheid. Haat roept altijd haat op. Uitwassen van verstoorde relaties met de eigen maatschappij en 'hokjesgedrag' kunnen overal opkomen en zo een hele samenleving vergiftigen. In een collectieve inspanning de verdraagzaamheid hoog te houden, wordt van elk van ons inzet en betrokkenheid verlangd.

Vanuit respect voor de vrijheden en overtuigingen van anderen zullen allen daarom zelfbeheersing oftewel zelfdiscipline moeten tonen in de wijze waarop zij met hun medeburgers omgaan. Wraak biedt nooit een oplossing. Ondanks de neiging om met kracht op te komen voor eigen overtuiging en opvatting, moeten mensen er toch op kunnen rekenen dat conflicten vreedzaam worden opgelost. De Surinaamse politiek heeft decennialang hokjesvorming bewust gestimuleerd. Het is cruciaal dat wij meer liefde moeten hebben voor de Surinaamse vlag dan voor politieke vlaggen. Vaderlandsliefde in al haar facetten zijn de bouwstenen van de natie.
Laten we hoop met geloof en liefde verbinden.

Previen ‘Prevo’ Sewnath