Gaarne reageer ik op het artikel van Ronny Asabina onder de kop: Regering misleidt Assemblee én volk. Ronny Asabina struikelt over het woord 'aanhouden' omdat het parlement in de veronderstelling leefde dat de verhoogde auto toelage zou worden teruggedraaid. Enkele opmerkingen over deze misvatting van Asabina:

– In de eerste plaats is het betreurenswaardig om te moeten constateren dat een bepaalde fractie in het parlement het vermogen mist om goed te kunnen luisteren. Want als men niet eens in staat is goed te kunnen luisteren naar wat er in het parlement wordt gezegd, hoe kan men ervan uitgaan dat deze fractie daadwerkelijk naar het volk zal kunnen luisteren?
– Er is nimmer aangegeven dat de verhoogde vervoerstoelage teruggedraaid zou worden, maar dat het aangehouden zal worden tot en met de periode van de solidariteitsheffing. Er zal daarna ge​geëvalueerd worden en een besluit worden genomen. Dus ​er is geen sprake van misleiding maar van een bewuste stelling.
– Reden van het aanhouden, en waarom er nimmer van terugdraaien is gesproken: zoals men al weet waren de kosten voor het gebruik van een voertuig rond US$ 100 – US$ 200 per dag, wat onder het normale verspillingspatroon van de vorige regering een gewoonte was. De huidige regering heeft op dit bedrag willen bezuinigen door gebruik te maken van de reeds bestaande wetgeving waarbij, let wel, de eigen voertuigen worden ingezet. Het verschil in besparing is daardoor enorm toegenomen. Besparing is blijkbaar ook een woord of begrip waarover Asabina steeds valt.
– Het is aangehouden omdat er een evaluatie zal komen over de hoogte van het te bepalen bedrag te weten SRD 15.000,- per maand per voertuig. Aangehouden, omdat de ministers nu eenmaal moeten werken en op het veld aanwezig moeten zijn.

'Werken' is immers ook een woord of begrip waarover Asabina struikelt, omdat werken niet een normaal gegeven was van de vorige regering. Het is dus logisch dat het hem bevreemdt dat er alsnog een verhoogd bedrag nodig is voor de vervoerstoelage omdat wanneer er serieus gewerkt moet worden, een voertuig nu eenmaal meer brandstof zal verbruiken.

Nu zal er per minister bekeken kunnen worden hoe deze kosten op een efficiënte en transparante wijze aangewend kunnen worden. "Calculeren en Beleid" zijn ook woorden of begrippen waarover Asabina struikelt, omdat de koers door toedoen van het 'wanbeleid' (wat wel bekend is bij de vorige regering), is gestegen en daardoor ook de brandstof- en slijtagekosten een aanpassing vereist zodat nogmaals, de ministers, de president en de vicepresident kunnen werken.

De conclusie is helaas (nogmaals) dat Asabina slecht luistert en de nodige zelfreflectie ontbreekt. Men schijnt steeds te vergeten welke regering de oorzaak is geweest van de enorme koers- en prijsstijgingen. Het toont feitelijk aan dat men nooit eerder heeft gewerkt voor land en volk. Als men zich daadwerkelijk voor land en volk zou hebben ingezet, zou men weten dat er aan de uitvoering kosten waren of zijn verbonden.

Uiteindelijk misleidt Asabina niet alleen zichzelf, maar bewijst hiermee dat de vorige regering al die jaren een sterk tekort aan beleidsinzichten en onkunde heeft gehad.

Rodney Bouterse