Bestuursleden van het platform ‘Suriname verdient excuses en herstelbetaling. Het platform heeft zich donderdag gepresenteerd. Tweede van rechts voorzitter Agnitha Jozefzoon. (Foto: René Gompers)
Verschillende organisaties hebben zich verenigd in het platform ‘Suriname verdient excuses en herstelbetaling'. Donderdag hebben in het PWO-gebouw de bestuursleden een ambitieus programma gepresenteerd. De organisatie gaat onder andere ervoor zorgen dat de nakomelingen van de tot slaaf gemaakte Afrikanen bewust gemaakt worden over hun identiteit en hun verleden, dat de herstelbetalingen een feit worden, dat het mogelijk wordt om terug te gaan naar het land van herkomst in Afrika. Heel belangrijk is dat Nederland in Suriname excuses moet komen aanbieden voor het slavernijverleden, wordt er benadrukt.

Het platform bestaat  uit Grani, de Federatie van Rastafarians in Suriname, Stichting Fiti Fu Wini, de Nationale Reparatie Commissie Suriname en enkele individuele ondersteuners. Er is nog ruimte voor andere organisaties om zich aan te sluiten. Agnitha Jozefzoon is de voorzitter; Romeo Kotzebu en Jacintha Vigilandzoon, secretarissen. Commissarissen zijn Muriёl Tuinfort, Peter Richelieu, Sakia Cotino, Nel Jamini, Elvira Waterberg en Armand Zunder. De bestuursleden hebben elk uitgelegd wat de doelen zijn van het platform en hoe die te bereiken.

Voor het platform is het van groot belang, dat het plan van Nederland om in juli 2021 excuses aan te bieden aan Suriname voor het slavernijverleden, in Suriname geschied. “Want alles is hier gebeurd,” geven verschillende bestuursleden aan. Inheemsen zijn ook slaven geweest, wordt er benadrukt. “Zij zijn de oorspronkelijke bewoners, we kunnen niet zonder hen. Zij zijn als eerst tot slaaf gemaakt,” haalt voorzitter Jozefzoon aan. “We kunnen ze daarom niet overslaan. Daarom ook is het belangrijk dat de excuses niet in Nederland worden gedaan. Het moet eerst aan de Inheemsen aangeboden worden en dan aan ons van Afrikaanse afkomst.”

Er is veel werk aan de winkel voor het platform om de positie van de doelgroep, de Surinamer van Afrikaans komaf, te verbeteren. Het bewust maken van de groep, in het bijzonder de jongeren, over zichzelf, hun verleden en de toekomst is een manier. Leren om kansen aan te grijpen en een eenheidsgedachte, moeten ook bevorderd worden. Het platform geeft aan dat er een binding is met Afrika en het verlangen bestaat om er terug te keren. Maar dat is niet mogelijk zonder de herstelbetalingen. “Reparations before repatriation,” vat Cotino samen die de Rastafarians vertegenwoordigt.  Met de herstelbetalingen kunnen ook de andere projecten van het platform bekostigd worden.

René Gompers