De Wet In Staat van Beschuldigingstelling Politieke Ambtsdragers is ontstaan in 2001 uit zware politieke overwegingen. Het ging hierbij om het vervolgen van gewezen minister Errol Alibux. Menige Surinamer heeft deze spraakmakende zaak gevolgd. Deze wet is door de regering-Venetiaan in het leven geroepen. Daarbij is in alle haast om een politieke agenda te vervullen vergeten om de hoger beroepsmogelijkheid te regelen, hetgeen heeft geresulteerd in een veroordeling voor Suriname door het Inter Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens. Zie daar dan ook de wetswijziging die in 2007 is geschied.

Als dhr. Naipal dus stelt dat deze wet corruptie in de hand werkt, dan moet betrokkene naar de coalitiegenoot van zijn partij kijken, namelijk de NPS. De president als hoofd van de regering is daarvoor verantwoordelijk. Maar sterker nog moet dhr. Naipal kijken naar zijn eigen partij, en daarbij dus ook naar zichzelf, omdat de VHP medeverantwoordelijk was voor deze wet daar zij invulling gaven aan het vicepresidentschap. Naar zeggen van dhr. Naipal hebben deze partijen dus gezorgd voor de corruptie. Het is wel goed om aan te geven dat deze wet helemaal geen corruptie in de hand werkt. Het zou goed zijn als dhr Naipal de memorie van toelichting leest, zodat hij begrijpt wat de bedoeling is van de wetgever. Dit zal leiden dat dhr Naipal geen emotionele uitspraken doet, maar gefundeerde uitspraken doet.

Voorts is het raadzaam dat dhr Naipal de Anti-corruptiewet leest, zodat het hem duidelijk wordt welke definitie door de wetgever is gegeven aan het begrip 'corruptie'. Het betaamt in een goed geordende rechtsstaat en waar deze beleving is, dat de omschrijving van dergelijke begrippen door de wetgever worden gegeven en dat deze leidend zijn. Dit ter voorkoming van chaos en misinterpretatie van begrippen. Bij de hantering van de anti-corruptiewet en haar begrippen zal menigeen, dus ook dhr Naipal, tot geen enkele andere conclusie komen dan dat er in deze geen sprake is van corrupte handelingen gepleegd door ex-vp Ashwin Adhin. Dit getuigt ook van het feit dat de pg de Anti-corruptiewet niet aanhaalt. Het lijkt sterk dat dhr Naipal stemming wenst te maken tegen Adhin als laatstgenoemde zich schuldig zou hebben gemaakt aan corrupte handelingen.

Een bekend gezegde in de Surinaamse samenleving luidt Timreman oso no abi bangi”. Als dhr Naipal het dus heeft over corruptie dan weten wij allemaal dat prominenten van de VHP zich in het verleden hieraan schuldig hebben gemaakt. Dhr Naipal wordt in herinnering gebracht dat de voormalige president, nu voorzitter van de NDP, dit meerdere malen in 's lands vergaderzaal kenbaar heeft gemaakt. Het zal in deze ook goed zijn als dhr Naipal aan een van zijn partijgenoten tevens DNA-lid vraagt waarom de drie laptops welke van 's landswege aan hem waren verstrekt, niet zijn teruggegeven toen hij DNA-lid werd en dus niet meer werkzaam was op het ministerie van Openbare Werken. Of aan zijn andere partijgenoot tevens DNA-lid die nog steeds woont in een woning van de overheid, terwijl hij allang geen diensten meer verleent aan de Surinaamse overheid vanwege zijn, intussen jarenlange, DNA lidmaatschap.

De pg geeft op ongebruikelijke wijze in de media aan dat de verdachtmakingen tegen Adhin zwaarwichtig zijn. In gemoede vraag ik me dan af hoe de pg dan misdrijven van moord, roofmoord, doodslag, money laundering, verkrachting etc. kwalificeert.

Tot slot wordt ontkracht dat de NDP geen geloof heeft in de rechtstaat en geen respect heeft voor de rechtstaat. Dit getuige van het feit dat ook de regeringen waarin de NDP zitting heeft gehad ook zaken bij de pg heeft aangebracht voor onderzoek en eventuele vervolging. Als voorbeeld wordt gesteld de spraakmakende zaken van het ministerie van Openbare Werken, de hacker die alle overheidswebsites heeft gehacked, de kwestie RGD en de kwestie BGVS. Zie daar het respect en geloof vanuit de zijde van de NDP voor de rechtsstaat Suriname.

Terugkomend op de gedachtegang van dhr Naipal om politieke ambtsdragers zwaarder te straffen, moet helaas gesteld worden dat hij achter de feiten aanholt en dus rijkelijk laat is. Menige kenner van het recht weet dat het Openbaar Ministerie bij de tenlastelegging van dergelijke zaken tegen de ambtsdrager, altijd de strafverzwaring gelijk meeneemt enkel al vanwege het feit dat betrokkene het feit vermoedelijk heeft gepleegd of heeft aangezet of uitgelokt, in de hoedanigheid van zijn/haar functie als politieke ambtsdrager en niet als normale burger. 

Quincy Yorks