Met grote verbazing heb ik nota genomen van de maatregelen die het huidige regeerteam wenst te nemen inzake het gezond maken van de economie. Dat maatregelen moeten worden genomen behoeft geen betoog. We hebben de afgelopen jaren een regering gehad, die het kennelijk niet zo nauw nam met hun financiële verantwoordelijkheid en “misschien” niet door had wat de mogelijke financiële consequenties zouden zijn. Misschien!

Echter stuit het mij als Surinamer wel tegen de borst, het tempo waarop de maatregelen genomen wensen te worden, het tijdsaspect waar men de Surinaamse economie gezond wenst te maken, en voor wie de maatregelen zullen gelden.
Ik laat de beloftes en de mooie praatjes vóór de verkiezingen buiten beschouwing, omdat elke politieke partij voor de verkiezing A zegt en na de verkiezing B doet. Vanwaar in hemelsnaam moet het volk dat hard werkt en elke maand keurig zijn belasting betaalt, wederom geld vinden om deze extra uitgaven te plegen?

Waarom moeten deze extra maatregelen gelden om de economie binnen 16 maanden gezond te maken? Hoe kan je een kapotte woning van 45 jaar (want al 45 jaar bouwen politici aan onze “goede” toekomst) renoveren en restaureren binnen 16 maanden? Of is het dat de huidige regering, in deze de VHP, die de lead heeft de “economie gezond’ wil maken enkel alleen om de verkiezing van 2025 zogenaamd veilig te stellen?

Ook het feit dat, ik nog geen uiteenzetting heb gezien, hoeveel geld er uit de samenleving zal worden getrokken en voor welke sector of beleidsprogramma het bestemd is, baart mij zorgen. In deze is er (nog) niet transparant gecommuniceerd met de samenleving over de ware toedracht van de opgenoemde maatregelen.

Er is niets mis met maatregelen treffen om de economie gezond te maken. Maar het tempo waarop en voor wie de maatregelen zullen gelden, doet mij mijn wenkbrauwen wel fronsen. Het volk is gefrustreerd over het inleveren, en het strak trekken van de buikriem. Elke maatregel ter verhoging van inkomsten voor de staat, afgewenteld op de burger zal werken als een rode lap op een stier.

Ik ben niet het type dat aan de kantlijn staat en alleen “kritiek” levert. Ik wens daarom mijn zienswijze te schijnen over de aangekondigde maatregelen. En enkele voorstellen te doen aan de beleidsmakers.
- Vertel het volk, wat nodig is aan geld, en waarvoor. Kom met cijfermateriaal. Bv. Er is 10 miljoen nodig voor de gezondheidszorg. Als we 6 maanden deze heffing doen, dan hebben we de gezondheidszorg gered.
- Voer de solidariteitsheffing in. Zet i.p.v. 10% over 16 maanden 2- 5% over 24 maanden. U hoeft het land niet te redden binnen 16 maanden. Redt de economie gestadig voor de volgende generatie.
- Indien u toch de 10% wenst in te voeren, doe het dan om de 3 maanden, zodat je de bevolking de gelegenheid geeft om even weer te kunnen ademen. 3 maanden heffing, 3 maanden rust. 3 maanden heffing, 3 maanden rust.
- Indien u erover nadenkt om de brandstofbelasting te verhogen, houdt u rekening met de stijging van alle andere prijzen.
- Kijkt u naar de sociaal zwakkeren. Er zijn heel veel gezinnen die het heel zwaar hebben. Dus stel een sociaal vangnet in. Waarbij inderdaad getroffen groepen in de samenleving geholpen en bijgestaan worden.
- Indien u rij- en voertuigenbelasting int, willen wij goede wegen.
- En voer a.u.b. de maatregelen gefaseerd in. Van een kikker kun je geen veren plukken.

Wij willen een gezond Suriname en een gezonde maatschappij, met gezonde Surinamers waar het goed toeven is. Wij willen niet een gezond Suriname, met gefrustreerde mensen, die aan het eind van de maand nog meer hoofdbrekens hebben.

Regering werkt u voor de volgende generaties en niet voor de volgende verkiezing!

Sherwin I.R. Valies