In een interview met het Nederlandse televisieprogramma Nieuwsuur van 24 juli jl. kondigde president Santokhi de opzet aan van een Diasporafonds. De bedoeling daarvan is om geld van Surinaamse diaspora in Nederland als goedkoop kapitaal aan te trekken naar Suriname. De PALU heeft altijd al aangegeven dat er geen bezwaar tegen kan bestaan als mensen van buiten Suriname hier investeren en zodoende ook geld verdienen. Waar de partij echter op aandringt is dat wij die mogelijkheden niet mogen onthouden aan de Surinamers in Suriname. In feite zouden Surinaamse ondernemers zelfs met voorkeur moeten worden behandeld.

Al jarenlang is bekend dat door een gebrek aan beleggingsmogelijkheden en financiële zekerheden in Suriname draagkrachtige Surinamers hun spaargelden en ander vermogen overmaken naar het buitenland. En die Surinamers die hun spaarcenten op de lokale banken houden krijgen zeer lage rentes. Bij elkaar opgeteld zou het om meer dan US$ 2 miljard gaan. De PALU pleit voor het met voorrang opzetten van een nationaal beleggingsinstituut om dat kapitaal te investeren en of te behouden in Suriname. Dit zou veel rendabeler zijn voor Suriname indien ze geïnvesteerd worden in Surinaamse productiebedrijven hier.

Alle investeerders vragen namelijk om zekerheden zoals politieke en economische stabiliteit. Voor wat dat betreft is er geen verschil tussen nationale en buitenlandse investeerders. Ze vragen ook dezelfde gunstige voorzieningen voor de investeringen in productieactiviteiten hier. Maar buitenlandse investeerders vragen meer, namelijk de zekerheid dat ze hun geïnvesteerd vermogen en winsten vrijelijk kunnen overmaken naar het buitenland. Bovendien vragen buitenlandse investeerders dat hun (Surinaamse) winsten worden omgezet naar de valuta waarin er is geïnvesteerd. En voor wat dat betreft zal er geen verschil zijn tussen buitenlandse investeerders van Surinaamse origine en andere buitenlandse. Alle reden dus om met voorkeur de Surinaamse investeerders uit te nodigen om het eigen kapitaal in Suriname te investeren.

Het is eigenlijk nog niet helemaal duidelijk wat de bedoeling precies is met het aantrekken van het diaspora kapitaal. De ene keer gaat het om een “diaspora bank”, dan wel de aflossing van de schulden van de vorige regering, dan weer om investeringen in Suriname. Maar als er zoveel mogelijkheden in Suriname zijn die winstgevend zullen zijn voor buitenlandse investeerders, waarom dezelfde mogelijkheden niet bij voorrang beschikbaar maken voor nationale investeerders? Met dit voorkeursbeleid zullen Surinaamse investeerders die hier wonen en werken in de toekomst steeds meer geneigd zijn hun winsten hier in Suriname te houden en te besteden. 

Surinaamse Banken, nationale pensioenfondsen en nationale investeerders wachten al jaren op meer zekerheden om spaargelden winstgevend in Suriname te beleggen. Een nationaal beleggingsinstituut zou daarom met voorkeur moeten worden opgezet met mogelijk minder financiële randvoorwaarden als waarmee nu met spoed een ‘diaspora bank of fonds’ wordt opgezet. Indien goed opgezet zou met de nodige beleidsmaatregelen een Surinaamse (en mogelijk Guyanese) aandelenbeurs kunnen worden opgezet waar Surinamers (en ook Guyanezen) meer mogelijkheden worden geboden om hun vermogen te beleggen dan alleen sparen bij de lokale banken.

Het met voorkeur behandelen van nationale investeerders en ondernemers is de wijze waarop de PALU op de lange termijn de toekomst van Suriname ziet. Met dit voorkeursbeleid kan het ondernemersklimaat in Suriname eindelijk een keer van de grond komen. Enerzijds zullen we Suriname aantrekkelijk maken voor Surinaams kapitaal om de gelden in Suriname winstgevend te beleggen en dit Surinaamse kapitaal versneld te doen groeien. En anderzijds zullen we in staat zijn op eigen kracht de vele eigen winstgevende productiemogelijkheden die Suriname rijk is tot ontwikkeling te brengen. Het handje ophouden in het buitenland zal daarmee definitief tot het verleden behoren.