De “Surinaamse samenleving staat op instorten; […] het land wordt beheerst door […] onverminderde prijsstijgingen, […] en het onvermogen van de regering-Venetiaan de ontwikkelingen ten goede te keren. Daarbij komt nog de geruchtmakende smeergeldaffaire, die de penningmeester van de Hindoestaanse partij VHP, de ondervoorzitter van de creoolse NPS en de president van de Centrale Bank dwong hun functie neer te leggen.

De gevolgen voor bedrijven, overheidsdiensten en particulieren zijn dramatisch: niemand weet meer waar hij aan toe is. De Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) en de Associatie van Surinaamse Fabrikanten (ASFA) noemen in een gezamenlijke verklaring de situatie ‘onbestuurbaar’. De regering van president Venetiaan […] kan praktisch op geen enkele wijze meer richting geven aan de economie.

Banken en ook de nieuwe geldwisselkantoren […] doen om het hardst mee met de valutabonzen die op de zwarte markt de koers opvoeren. Ook zij bieden hoe langer hoe hoger, om maar felbegeerde buitenlandse valuta binnen te krijgen. […] Omdat de banken en legale wisselkantoren niet over voldoende valuta beschikken om aan de vraag te voldoen, bloeit de zwarte markt als nooit tevoren.

Een handjevol steenrijke 'valutabonzen' in de informele sector, nauw gelieerd aan politieke oppositie en handelskringen, bepaalt op de Surinaamse valutamarkt nu in feite welke kant het opgaat met de economie.
De gevolgen zijn ‘dramatisch’, zoals Venetiaan het zelf typeerde. Vorige week hebben Venetiaan en minister H. Hildenberg van financiën in het parlement moeten verklaren wat de regering denkt te doen om verdere stijging van de koers tegen te houden. Er zullen ‘maatregelen’ worden genomen, verzekerden ze, maar een concreet antwoord moesten ze schuldig blijven. In de politiek lopen de emoties door alle onrust hoog op. Venetiaan is door de oppositie beschuldigd van 'dictatoriale' neigingen.”

De bovenstaande citaten komen uit twee artikelen van Leo Morpurgo gepubliceerd in het NRC Handelsblad, te weten “Surinaamse samenleving staat op instorten” (16 sept. 1993) en “Torenhoge inflatie treft Suriname” (14 nov. 1994) ().
Verander de namen Venetiaan, Hildenberg en VHP/NPS naar Bouterse, Hoefdraad en NDP, en je zou denken dat de artikelen het hebben over de huidige situatie in Suriname aangezien we nu, 27 jaren later, hetzelfde weer meemaken. 
Wanneer we de geschiedenis goed gaan bestuderen, dan blijkt dat we generatie na generatie steeds blijven draaien in dezelfde vicieuze cirkel en telkens weer te maken krijgen met dezelfde problemen binnen het huidig anti-sociaal systeem van slavernij. Het enige dat verandert zijn de gezichten in de roverheid; het systeem zelf blijft in place en levert steeds weer dezelfde resultaten, namelijk uitbuiting van de slavenmassa en het profiteren van de politieke en financiële elite. Zoals dhr. Watamaleo op Facebook het kort samenvatte: “Same script, different cast.”

Op een driedaagse conferentie van het AVVS de Moederbond in januari 2016 heeft mevrouw Jennifer Simons aangegeven dat “we allemaal eens aan de macht zijn gekomen, maar dat het geen van ons is gelukt om te zorgen voor duurzame ontwikkeling.” Ook gaf zij aan dat er bepaalde vragen zijn die we moeten beantwoorden, zoals “wat hebben we allemaal verkeerd gedaan, wat moeten we anders doen en hoe gaan we het anders doen?” 

Zoals ik in een vorig artikel op Starnieuws heb aangegeven, is het huidig politiek/economisch systeem specifiek ontworpen om de oude vorm van slavernij te vervangen met een efficiëntere vorm waarbij de arbeid van de slaven via het geld beheerst zou worden. Terecht maakte mevr. Simons dus de opmerking: “Dat is geen vooruitgang, het politiek economisch model is niet duurzaam. Arbeidende mensen zijn er niet van vooruit gegaan.”



Het is geen wonder dat het huidig politiek/economisch systeem precies blijft doen waar het voor ontworpen was, namelijk het uitbuiten van eenieder op de plantage Suriname, ongeacht welke opzichters tijdelijk “de macht krijgen”.  
De les die we zouden moeten leren hieruit is dat de enige oplossing is dat we het huidige systeem, opgelegd en achtergelaten door de kolonisator, in zijn geheel vervangen met een andere manier van samenleven. Blijven stemmen en meedoen in dit systeem is niet alleen immoreel, maar ook zinloos. Telkens weer andere mensen plaatsen op dezelfde posten binnen hetzelfde anti-sociaal systeem van slavernij gaat absoluut niks veranderen op lange termijn. Integendeel gaan we steeds weer bij elke nieuwe generatie politici te maken krijgen met dezelfde voorspelbare resultaten. De geschiedenis heeft dit al keer op keer bewezen, nationaal en internationaal.

Karel Donk