Column: Denksportcentrum

Met veel bombarie werd het Denksportcentrum op zondag 29 december 2019 in gebruik genomen. Hoogwaardigheidsbekleders van Surinaamse en Chinese zijde gaven acte de presence. Deze geste wordt ongetwijfeld als een mijlpaal ervaren door beoefenaars en liefhebbers van denksporten. Hoewel denksporten niet gerekend worden tot olympische sporten, was zelfs de voorzitter van het Surinaams Olympisch Comité aanwezig. Aan draagvlak ontbreekt het dit initiatief dus niet. Menige spreker heeft de hoop uitgesproken dat dit centrum een bijdrage zal leveren aan de ontwikkeling van denksporten in Suriname.

De wens op zich om denksporten te ontwikkelen is niet verkeerd, omdat ze een bijdrage leveren aan de cognitieve ontwikkeling van kinderen. Het valt zelfs toe te juichen als denksporten, met name dammen en schaken, worden ingezet tegen het probleem van de jeugd met rekenen op de basisschool en wiskunde in het voortgezet onderwijs. Het opzetten van een denksportcentrum is slechts een aanzet en dus bij lange na niet voldoende om de beoefening van denksporten op een hoger niveau te brengen. Er is veel meer betrokken bij de ontwikkeling van een denksport.

We hoeven echter niet te proberen het wiel opnieuw uit te vinden, want er is reeds genoeg materiaal ontwikkeld om kinderen zowel de dam- als schaaksport op een verantwoorde manier bij te brengen. De respectieve bonden moeten hun huiswerk maken en bij degenen die het voor het zeggen hebben, moet de wil er zijn om de sport inderdaad aan de leerlingen van de basisschool te kunnen bijbrengen. Als het niet ingepast kan worden in het regulier onderwijs, dan moeten de bonden samenwerkingen aangaan met buurtorganisaties om de denksporten daadwerkelijk ook aan alle kinderen aan te bieden. Alleen op die manier zal het maximale uit de beoefening van denksporten gehaald kunnen worden.