Flos Rusveld en kinderen van OS Tammenga-Project. Zij heeft haar boek gepresenteerd aan de kinderen op de school. Zij mochten ook een tekening maken.
Om het gebruik van Sranantongo te bevorderen presenteerde Flos Rustveld vrijdag op de OS Tammenga-Project het boek Meti fu Boyti. Een exemplaar is overhandigd aan NAKS en de schoolleider van de OS Tammenga. Rustveld is een Surinaamse die zich inzet in Nederland en Suriname om het Sranantongo te bevorderen. Onder de vlag van FiRi FM heeft ze van 2014 tot 2016 de Sranantongo Bakadina bedacht en georganiseerd in samenwerking met NAKS Nederland.

Het promoten van het Sranantongo wordt door Rustveld ter hand genomen door het produceren van Sranantongo boekjes. Haar eerste boek getiteld Wan gro-ede kon gi Maria is een vertaling in het Sranan van ‘Slaaf kindje, slaaf’ van de Nederlandse kinderboekenschrijver Dolf Verroen. Het boek Meti Fu Boyti is in december in Nederland uitgebracht. Het boek toont enkele dieren die in Suriname bekend zijn, waarvan de naam in het Sranantongo vermeld is. 

Dit boek wil Rustveld aan het Surinaamse publiek presenteren door de overhandiging op de school. Omdat Rustveld en NAKS het belangrijk vinden om bij de schooljeugd belangstelling te kweken voor het Sranantongo, is dit boek aangeboden aan de Tammengaschool, een van de scholen die enthousiast meedoet aan de NAKS vertelochtenden op de Dag der Moedertalen. Meer scholen zullen benaderd worden, zodat het boekje op voor meer kinderen toegankelijk is. 

Rustveld zegt aan Starnieuws dat ze uit gemis ertoe overgegaan is om de boeken te schrijven. Vroeger mochten de meeste kinderen geen Sranantongo praten. Zij is blij dat juist op Tammenga dit boek kon worden aangeboden. Sjachnaz Pengel, die namens NAKS het project coördineert, merkt op dat voor deze school is gekozen omdat ze ook hier heeft gezeten. Ook haar dochter zit op OS Tammenga. De school wordt naar een hoger niveau opgekrikt door haar met dit soort activiteiten. 

"De school heeft altijd een geweldig niveau gehad. De laatste tijden is het wat achteruit gegaan", merkt ze op. Niet omdat de school in een volksbuurt staat, betekent het dat ze geen grotere hoogten kan bereiken. Pengel wijst er op dat deze school veel mensen heeft opgeleid die het ver geschopt hebben. Door deze activiteiten wordt een kleine bijdrage geleverd om het beter te doen. Pengel voert aan dat het niet klopt dat als kinderen ook Sranantongo of andere talen leren, dat ze geen goed Nederlands zullen kunnen praten.