Sieuwnath Naipal krijgt de 11e Vedantaprijs uit handen van Rakesh Adhin, voorzitter van de Stichting Jnan Adhin Fonds. (Foto's: René Gompers)
Met een video werd het publiek geïnformeerd over de laatste ontwikkelingen van het mangrove project.
Ook uit het publiek kreeg Sieuwnath Naipal waardering voor het werk dat hij verzet met de kustbescherming.
Professor Sieuwnath Naipal en zijn echtgenote bij de uitreiking van de Vedantaprijs.

Professor doctor Sieuwnath Naipal, is voor zijn “buitengewone inspanningen op het gebied van natuur en milieu in Suriname” gewaardeerd met de Vedantaprijs. Naipal is vier jaar geleden “de strijd tegen de machtige zee begonnen die het land wegvreet” door kwelders aan te leggen en mangrove te planten.” Er is al wat landaanwinst te merken, ook de faam van het project groeit. De wetenschapper is  bescheiden. “Ik ben ingenomen met uw keuze, het is een keuze voor mangrove, niet voor mij,” merkt Naipal op.

De Vedantaprijs is woensdagavond in het Self-Reliance Auditorium uitgereikt. De award wordt om de twee jaren uitgereikt door Stichting Jnan Adhin Fonds, aan personen die excellente prestaties leveren in de geest van Vedanta, de filosofische tak van het Hindoeïsme. Volgens de leer is alles en iedereen verbonden met elkaar, ook de wetenschap en het spirituele. Het doel is bewust worden van de eenheid van het bestaan, van de eigen goddelijkheid. Dit bewustzijn moet zich ook vertalen in de omgang met de medemens, de aarde, de natuur. De Vedanta wordt wereldwijd gepraktiseerd.

De elfde award is voor Naipal. “Voor het fonds is het een eer om de Vedantaprijs aan professor doctor Naipal in de geest van het universalistische eenheidsfilosofie toe te kennen," merkt Carlo Jadnanansing op.  “Velen waren sceptisch over het mangroveproject. Sommigen spraken zelf van ‘een dwaze professor die met kleine plantjes de machtige zee probeert tegen te houden.’ Men sprak zelfs van ‘water naar zee dragen.’ Dit klopt voor een deel omdat de professor letterlijk water, mangroveplantjes en modder naar zee heeft gedragen. Maar wel met groot succes en altijd recht door zee. Begonnen in 2015 is het resultaat dat dat kustgebied, met gemiddeld een meter is opgehoogd.”

Naipal komt uit Nickerie, heeft na de Natin in Paramaribo, Hydrologie gestudeerd in Rusland. Al tijdens zijn studie kreeg hij aanbiedingen in Europa. Hij heeft besloten terug te komen naar Suriname en is thans hoogleraar op de Anton de Kom universiteit van Suriname. Naipal heeft met een video aangetoond dat te Weg naar Zee, op de plekken waar er mangrove wordt geplant, positieve veranderingen zijn. De golven van de zee worden geremd. Ook komen vissen, vogels en krabben in grote aantallen terug. Er is landaanwinst te merken, maar hij laat ook zien hoe groot het gevaar is langs de kust waar er geen mangrove groeit. Dijkjes en dammen zijn niet opgewassen tegen de zee. Daar gaat de erosie gewoon door.

“Eerst was men sceptisch, maar nu krijgt het project steeds meer aandacht,” deelt Naipal mee . “We moeten er allemaal achter staan, het is een gezamenlijke actie. Er is voor iedereen voordeel. Voor de mensen die er wonen, voor de vissers, voor touroperators, voor de bijenkwekers, voor bedrijven, voor degenen die religie willen uitoefenen. Mangrove is de sleutel voor de toekomst. We moeten het samen doen. Want de zeespiegel zal stijgen en, het klimaat zal veranderen.”  Laag gelegen landen als Suriname zullen problemen ondervinden, zegt Naipal.  “Mangrove is de enige die in staat is om op klimaatsverandering te tackelen, dat heb ik niet bewezen, er zijn al studies daarover gedaan. “We hebben mangrove, laten we daar gebruik van maken.”

René Gompers